Fuif

De kleine cijfers bovenin het scherm

Kut, ik ben mijn telefoon kwijt.’ Ik stootte Arthur aan.
‘Kijk nou naar het podium!’
‘Denk je dat iemand hem heeft gestolen?’
‘Hier zijn geen dieven. Ik ken iedereen.’

Er waren jongens in leggings. Er waren meisjes met veren op hun hoofd die op het podium dansten alsof ze ervoor betaald werden. Er was een hypnotiseur, een chocoladefontein, een jacuzzi waar we ons met zijn twintigen tegelijk in propten zodat het water over de randen gutste, er was een man die met vuur speelde en een vrouw die topless hoepelde. ‘Cool feest!’ riep ik tegen iedereen, want dat was het. ‘Heb jij een Iphone gezien? Eén met een barst?’

Ik vergat hem al snel, dat oude ding, samen met de andere ongemakken uit het land der levenden (een repetitie, een ruzie, een relatie). Onze hoofden draaiden gewoonlijk gestaag door als de radartjes van een klok, maar die avond leken ze stil te staan. Lachen. Dansen. Kussen. Normaal bevindt de tijd zich een groot deel van de dag in onze hand, met kleine cijfers bovenin het scherm, maar nu zat hij al uren vergeten in een tas, een achterzak, of was hij zoals in mijn geval geheel onvindbaar.

‘Laten we naar het dak gaan!’ riep iemand. We beklommen een ladder die tegen het gebouw aan stond, en het zwart van de lucht om ons heen was al grijs geworden. In het vochtige grind bovenop het dak streken we neer, alsof we een zwerm vogels waren die daar kwam uitrusten na een lange vlucht.
‘Hè?’ zei Arthur en hij sprong weer op. ‘Ik heb een vreemde telefoon in mijn kontzak.’
‘Chill,’ zei ik, en ik pakte hem van hem aan. ‘Je hebt er een barst in gemaakt.’

Het duurde lang voordat de zon opkwam. De rest van de nacht was aan ons voorbijgeschoten met een stel flitsen van de polaroidcamera die op de bar stond, maar nu we erop aan het wachten waren duurde het eindeloos voordat het laatste beetje ochtend daar was. ‘Ik heb het koud,’ zei ik. Met een blik op de bleke gezichten om me heen en op mijn Iphone die nu toch echt aan vervanging toe was, besefte ik vloekend dat de tijd ons toch geruisloos had ingehaald.

Standaard