Fuif

Huisfuif en donutpiemel

Zo, is er nog iemand lekker viral gegaan van de week?’
George, een soort van vriend die je nooit zonder bolhoed zag en ons even daarvoor had gesmeekt om voor een polaroid te poseren, stelde de vraag tijdens het binnendringen van het gesprek tussen mijn beste vriendin Lize en mij.

Ik had net daarvoor van Nora gehoord dat Lize wist wie er op ons vorige huisfeest aan een chocoladedonut– die aan de piemel van onze gezamenlijke vriend maar voornamelijk mijn ex Camille had gebungeld als een do not disturb-bordje om de deurknop van een hotelkamer – had geknabbeld en probeerde erachter te komen wie dat was geweest.

‘Flikker gewoon op, George,’ zei ik tegen de freelance barista van de tweedehands rugzakwinkel I like things, I love it, ‘We zijn bezig.’

In tegenstelling tot wat je zou verwachten bij zo’n naam, was Camille een man. Je sprak zijn naam uit als Kamiel. Zijn ouders hadden ten tijde van zijn geboorte sterke gevoelens voor het land Frankrijk gekoesterd en bovendien kort ervoor een twee weken oude dochter met dezelfde naam verloren, waardoor hij een levend eerbetoon werd aan zijn overleden zus. Iets waar hij overigens nooit mee zou leren leven.

Daar kwam Nora aangelopen. In het voorbijgaan bracht ze haar hoofd kort tussen dat van Lize en mij en zei:
‘Florian is fucking lekker, volgens mij heeft hij vandaag een avocado gegeten,’ en weg was ze.
De aandacht die we hieraan besteedden bleef beperkt tot veelzeggend oogcontact en net toen ik opnieuw wilde vragen van wie die donutpiemel was geweest, zei Lize dat we moesten plassen.
We ploeterden ons een baan door de dansende menigte heen, naar de badkamer. Ik opende de deur, waarachter een meisje op de wasmachine van achter geneukt werd. Ik deed geschrokken de deur weer dicht.

‘Er word daar een meisje geneukt op de wasmachine,’ zei ik.
‘Schrijf er lekker een tweet over, ik moet plassen.’

Lize deed de deur open en kort daarna hoorde ik een meisjesgil. Het net nog neukende stel vluchtte de badkamer uit. Ik sloop naar binnen en ging schuin tegenover Lize op de badrand zitten.

‘Wie heeft die donut nou van Camilles pik gegeten?’ vroeg ik.

Lize verfrommelde wat wc-papier en veegde af. Ze trok haar onderbroek omhoog, stond op en deed haar jurkje goed. Alles staat haar goed, dacht ik.

‘Zijn er nog wodkatampons?’ riep ze terwijl ze de deur naar het feest helemaal openzwaaide.

Ik volgde haar, wat moest ik anders? Ik danste, rook aan haar haar, snoof van haar buik, transpireerde. Ik bracht wodkatampons naar binnen, zette een neonverftattoo op haar dij, spuugde Camille in zijn gezicht omdat hij aan Lizes kont zat.

Toen we buiten een sigaret rookten, vertelde Lize tijdens het exhaleren dat zij het was geweest. Terwijl ik haar uitmaakte voor veel, kotste Lize ineens van het balkon. Ik aaide over haar rug en rook aan haar haar. Beneden zag ik Nora met Florian weggaan en besloot dit het grootste kutfeest ooit beleefd was.
Ik liep naar binnen, sleurde George aan zijn arm mijn kamer in en liet me van mijn laatste snufje waardigheid verlossen.

Standaard