De 10 geboden

Voor degene met het vruchteloze zoeken

Thomas vertelt het verhaal van hun ontmoeting maar al te graag. Aan familie op verjaardagen, aan vrienden van vrienden op feestjes (want zijn vrienden kennen het inmiddels even goed als hij) of aan medereizigers in de trein. Eigenlijk vertelt hij het verhaal aan iedereen. Ook als niemand ernaar vraagt, stuurt hij het gesprek zodanig dat hij het toch kan vertellen. Maar meestal begint hij gewoon.

Zo ook op de verjaardag van Lizelot, het nichtje van zijn vriendin Marijke, die gezien de hardnekkige Leukemie in haar lijf misschien wel haar laatste verjaardag viert. Tijdens de stilte die valt nadat de kleine Lizelot de negen kaarsjes heeft uitgeblazen, stelt Thomas voor om het nu eens over iets vrolijks te hebben en begint zonder de reacties af te wachten aan het verhaal hoe Marijke en hij elkaar tegenkwamen.

Vlak voordat Thomas het verhaal voor de zoveelste keer inzet, is Marijke de keuken al in gerend. Haar moeder volgt.
‘Wat scheelt eraan, liefje?’
Haar moeder zal nooit vragen wat er is, maar wat eraan scheelt. Al jaren terug heeft Marijke besloten het bij de begrafenis van haar moeder te verwerken in haar speech, er geen seconde rekening mee houdend dat zij misschien wel eerder doodgaat dan haar moeder. Maar ze denkt nu niet aan wat ze tegen die tijd zal zeggen, ze wrijft over haar buik en zegt niks.

Bij de kindertafel zit Thomas op een iets te kleine stoel, naast het verplaatsbare bed van Lizelot.
‘Het ging dus zo: ik zat in mijn vrije tijd te surfen op een website waar men tweedehands spullen verkoopt. Toen zag ik toevallig een advertentie van een dvd van de film Se7en. Dat schrijf je met de S, de E, het getal zeven, nog een E en de N. De zeven in het midden staan voor de letter V, om op het feit dat de titel het Engelse woord voor het getal zeven draagt extra nadruk te leggen. Die film gaat over de zeven zonden, maar daarover leren jullie later in het leven nog wel meer. Althans, de meesten van jullie. Die zeven zonden doen er ook helemaal niet toe.‘

Moeder en dochter zijn in de keuken inmiddels in een intense omhelzing verwikkeld. Uit de radio klinkt Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder van Ramses Shaffy.
‘Hij weet het wel?’
‘Niet alles.’

‘Enfin, of waarschijnlijk zeggen jullie ‘maar goed’: toen heb ik een tientje geboden. Ik weet niet zo goed waarom, het leek wel een teken van bovenaf. Wat dat is? Dat God zich ermee heeft bemoeid. Ja, die bemoeit zich met de gekste dingen, behalve als het er echt op aankomt. Dan is het ineens een test van hem, zeggen ze. Kijk, bij ernstige ziektes, aanslagen in zijn naam of de verheerlijking van bepaalde uitgaansgelegenheden is hij nergens te bekennen. Of als je voor het eerst in je leven een beroep op hem doet, wanneer je over vijf minuten de uitslag van je vruchtbaarheidstest krijgt.’
Vergeefs probeert Lizelot met alle kracht die ze heeft het slangetje naar haar neus dicht te knijpen. Dan wil ze iets zeggen, maar Thomas is haar voor.
‘En toen mocht ik bij haar thuis de dvd ophalen. Daar stond ze, in de deuropening in een T-shirt met Tweety erop. Dat is een soort Spongebob, maar dan een vogel van vroeger. Ik dacht: Mozeskriebel, wat een mooie vrouw. Nu denken veel andere mannen dat, maar ik niet meer.’
Een apparaat bij Lizelots bed begint te piepen. Iedereen stormt erop af. Thomas staat op, loopt weg en maakt ruimte. Alle ruimte.

Standaard