Jubileum

Herberts Eerste Winkeltje

Het aantal rode kruizen op de kalenderpagina van november 2014 wordt groter. Voor elke dag die geweest is een kruis. De maand is over de helft. Over precies veertien dagen wordt ‘Herberts Eerste Winkeltje’ geopend. Tevreden kijkt Herbert rond. Alles is klaar. Hij zou al kunnen openen, maar twee weken voor tijd klaar zijn stond in zijn schema. Daarvan afwijken zou de boel alleen maar verstieren.

Openen op 1 december leek hem de beste dag van het jaar. Hij wilde sowieso alleen maar op de eerste van de maand openen. Een andere dag was geen optie. In januari 2013 had hij bekeken welke eerste van welke maand in 2014 het moest worden.

1 januari was nieuwjaarsdag. Op 1 februari was zijn vrouw jarig. 1 maart was het carnavalszaterdag. Op 1 april zou iedereen denken dat het een grap was. 1 mei was dag van de arbeid. 1 juni was een zondag. Op 1 juli zouden mensen volgens Herbert teveel met hun aankomende vakantie bezig zijn en op 1 augustus en 1 september zouden ze ergens op een camping zitten. Op 1 oktober was Herbert jarig en 1 november was zijn trouwdag. 1 december bleef dus over. Dat was bovendien vlak voor de feestdagen, dus het was perfect.

Hij had bijna twee jaar de tijd gehad zich voor te bereiden op de grote opening. Aan alles had hij gedacht en hij had zijn schema nauwgezet gevolgd. Het opstellen van het ondernemingsplan, het bedenken van een naam voor de winkel, het zoeken naar een winkelruimte, het afsluiten van leningen, berekeningen maken, inkopen doen, flyers laten drukken, persberichten schrijven en advertenties laten ontwerpen. Alles is tot in de puntjes geregeld, precies zoals Herbert het graag heeft. Hij komt niet graag voor verrassingen te staan.

‘Wil je koffie Herbert?’, vraagt zijn vrouw Jeannette. Herbert hoort haar niet, maar checkt voor de derde keer of alle producten wel op de juiste plek staan. Tandenborstels naast de tubes tandpasta, want dat hoort zo. Pluche naast de plastic poppen. Pannen in de buurt van koppen en mokken. Bestek vlakbij de borden. Shampoos, zeep en andere verzorgingsproducten in de buurt van de tandenborstels, maar wel in een ander schap. Leesboeken tegenover de kantoorartikelen. En alles op kleur gesorteerd, anders wordt Herbert kriegel tijdens de vele uren die hij in zijn kersverse winkel door gaat brengen. Dat weet hij nu al; Herbert wordt nogal gauw kriegel als iets niet helemaal is uitgedacht.

‘Herbert?’, zijn vrouw stoot hem zachtjes aan. Ze heeft een mok koffie in haar linkerhand. In haar rechterhand prijkt een stapeltje kaarten. ‘Herbert, er is iets fout gegaan’, fluistert ze. Hij schrikt en kijkt haar beduusd aan, een beetje angstig voor wat ze gaat zeggen. Ze schraapt haar keel: ‘Op deze uitnodigingen staat 2019, in plaats van 2014.’
Een zenuwachtig lachje ontsnapt Herbert. Hij kijkt in zijn schema en zegt met enige opgeluchting: ‘Dat zijn de uitnodigingen voor het vijfjarig jubileum. Ze kunnen maar vast geschreven zijn, toch? Leg ze maar in het onderste laatje.’

Standaard