Bouwmarkt

Hou je douchekop erbij

Mijn vrouw en ik hebben een lijstje met soorten winkels waar wij nog nooit samen zijn geweest. De bouwmarkt konden we na zaterdag 17 mei afstrepen.
We hadden een nieuwe douchekop nodig. De oude was kapot gegaan, mijn vrouw had ‘m laten vallen tijdens het schoonmaken. Het was een goede kop, zo’n eentje met harde stralen, maar waar je ook aan kon draaien om ‘m wat meer te laten sijpelen (al kan ik me niet voorstellen dat iemand dat vrijwillig doet).
Hoe dan ook, hij was nu stuk. Ik had ‘m nog wel proberen te maken door wat dingen terug te slaan op de plek waar ze volgens mij hoorden te zitten, maar het mocht niet baten. Sijpelen was nu alles wat-ie kon.
Wij in de auto naar de bouwmarkt.
Voor een winkel die ik doorgaans maar al te graag meed, reed ik er zonder moeite in één keer heen. Met vrees voor wat er ging komen draaide ik onze Volkswagen Passat het parkeerterrein op. Ik zette de moter uit en hield mijn vrouw tegen met uitstappen. Ik pakte haar arm en keek haar recht in de ogen aan. ‘Luister,’ zei ik, ‘het plan is simpel: we gaan zo snel mogelijk naar de afdeling sanitair, pakken de eerste de beste douchekop en gaan daarna linea direct naar de kassa.’
Ze knikte.
‘Oké,’ zei ik. ‘Dan stappen we nu uit. Succes. En als ik je niet meer zie: ik houd van je.’
Natuurlijk was het belachelijk druk in de bouwmarkt. Alle klussers klussen immers op zaterdag. Dat is genetisch bepaald, dat gaat van vader op zoon. Bij ons thuis werd op zaterdag gevoetbald. Zoals het hoort.
Mijn vrouw legde haar hand op een winkelwagentje, maar ik wist haar net op tijd tegen te houden. ‘Nee, een mandje,’ zei ik. ‘Als ze zien dat we een wagentje hebben met daar alleen een douchekop in, komen ze direct op je af met hun praatjes over een nieuwe termo-turbo-boormachine die deze week in de actiefolder staat. En ik wil geen boormachine, Marja. Zie ik eruit als een man die een boormachine nodig heeft?’
De afdeling sanitair.
Douchegordijn.
Douchegordijn.
Schreeuwerig douchegordijn.
Douchegordijn.
Te dure douchekop.
Te dure douchekop.
Te rare douchekop.
Lijkt me geen douchekop.
Prima douchekop.
In het mandje.
‘Ogen recht vooruit, niemand in een rode polo aankijken,’ zei ik tegen mijn vrouw. Als snelwandelaars die nodig naar de wc moesten, koersten we richting de kassa. We ontweken met moeite een kluitje klussers bij de afdeling Schroeven, Spijkers & Bouten en wisten net op tijd een sluiproute te nemen via het Stekkerdoos-eiland zodat we niet in de file kwamen te staan bij de bladblazerdemonstratie.
Ik pinde het bedrag, bedankte voor de Zaagselzegels en zuchtte opgelucht op het parkeerterrein.
‘Godzijdank, we hebben het gehaald,’ zei ik tegen mijn vrouw en triomfantelijk hield ik de douchekop omhoog zoals Robin van Persie van de zomer ook de wereldbeker boven zijn hoofd gaat houden. Helaas niet met twee handen, dus elke ochtend was ik mij onder een sijpelend straaltje.

Standaard