De laatste dag

Niet in Amsterdam

Het was best een mooie dag, die donderdag in december. En natuurlijk hadden ze afgesproken in Café Vroeger, wat de afgelopen jaren toch een beetje hun plekje in hun Amsterdam was geworden.

Marco had alle tijdschriften die op de leestafel lagen inmiddels wel drie keer gelezen en zij had zo’n goede band met de gevlekte huiskat gekregen dat het beest hun zelfs op een avond naar huis was gevolgd. Ze vertelden het vaak op feestjes en schiepen er zichtbaar genoegen in dat hun vrienden het een typisch Marco en Hanne verhaal vonden.
Lunchen hadden ze er echter nog nooit gedaan. Hij wist niet eens dat het kon in Café Vroeger, maar Hanne klonk zo stellig aan de telefoon dat hij zijn twijfel niet eens had uitgesproken en blind koers had gezet naar het centrum.
Hanne vloog hem al om de hals voordat hij zijn oude fiets ergens aan vastmaken kon. Haar goede gevoel na het derde gesprek bleek te kloppen: ze paste perfect in het team. Ze kon morgen al beginnen zodat Anneke haar nog mooi dit jaar kon inwerken.
Binnen sloeg de feeststemming langzaam om toen het gesprek natuurlijk weer kwam op datgene waar ze het de afgelopen weken al veel vaker over gehad hadden: het team waar Hanne zo perfect in paste zat in Zwolle. Niet in Amsterdam.
Misschien dat Hanne het kon proberen met de trein, had Marco geopperd om daarna snel een slok van zijn cappuccino te nemen. Natuurlijk was dat geen optie, dat wist hij ook wel. Ja, voor een paar dagen, maar niet voor altijd.
‘Je moet het niet zien als het einde,’ zei ze en aan de frons boven haar linkeroog zag hij dat ze serieus was. ‘Eigenlijk is dit gewoon een nieuwe start. Ja Marco, zo moet je het gewoon zien.’
Zo zag Marco het niet.
Volgens Hanne was Zwolle best een leuke stad, daar moest hij zich niet in vergissen. Na het tweede gesprek had ze nog even wat gelopen door het centrum en eigenlijk leek het best wel op Amsterdam. Natuurlijk, het was minder groot en je zag er minder toeristen, maar je kon er ook heerlijk gezellig op een terrasje zitten. Misschien konden ze dit weekend er eens samen rondkijken?
Ze zwegen en begonnen beide aan de net gebrachte tosti’s. De tweede kop koffie was van het huis. Inmiddels was de kat al weer op de stoel naast Hanne gesprongen. Even leek alles zo volmaakt als altijd.
Toen aaide ze hem voor de laatste keer.

Standaard

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *