Uit de comfortzone

Lekker voor je

‘Ga je met me mee naar huis?’
Ze hadden wel even gekletst, maar ondanks zijn stropdas was er van een echte vibe geen sprake.
‘Ik logeer niet op de eerste avond.’

Ze wist wat voor narigheid ervan kon komen, als ze gelijk de eerste nacht bij iemand zou logeren. En dan vooral bij iemand die ze nog net niet goed genoeg kende. Dan kon ze wel eens voor vervelende verassingen komen te staan. Zoals die ene keer toen haar verovering in haar mond wilde rochelen en maar niet op kon houden over haar ‘geile buikje’.

Inmiddels legde hij haar hand op de bobbel in zijn broek. Het viel niemand op. De karaokebar was afgeladen vol en ‘Billie Jean’ stond op dus iedereen was fanatiek aan het moonwalken. Ze keek hem met grote ogen aan. ‘Lekker voor je.’ Dat had hij die avond al vaker op onverklaarbare momenten gezegd.

Life starts at the end of your comfortzone, ze las het laatst op een sticker op een lantaarnpaal. Ze had er zelfs een instagrammetje van gemaakt want ze vond dat er wel iets in zat, in deze spreuk. Met haar hand op de bobbel in zijn broek moest ze er opeens weer aan denken. Hij was van gemiddeld formaat, die bobbel. Niet overdreven groot en net niet te klein.
‘Mag ik bij je achterop?’
Er verscheen een grijns om zijn mond, het einde van zijn comfortzone was nergens te bekennen. Ze bleven nog even zo staan: hij, zijn bobbel en haar hand.

Na vijftien minuten op zijn bagagedrager en platte achterband had zij het einde van haar comfortzone al lang en breed bereikt. Hij kletste erop los, over zijn werk, voetbal, feestjes en vrienden. Smalltalk. Zij probeerde de pijn in haar kontbotten weg te denken en niet stil te staan bij het feit hoe rood haar billen zouden zijn als hij straks haar broek van haar heupen zou trekken. Ze vertelde dat ze dit normaal écht niet deed, met zomaar iemand mee naar huis gaan. Hij verzekerde haar ervan dat ze in goede handen was. ‘Ik bijt niet.’
Een slechter antwoord had hij niet kunnen geven.

De twee trappen op naar zijn huis mocht ze op zijn rug, dat beviel haar wel. Zijn sterke armen brachten haar comfortzone weer heel voorzichtig in zicht. In zijn huis hing een bedompte lucht, alsof er een knaagdier leefde. In zijn keuken was het een waterballet, afwasmachine stuk. Een wijntje had hij niet in huis.

Ze gooide haar top in de plas water, een bh droeg ze vandaag niet. Hij leunde ongemakkelijk tegen het aanrecht, zijn comfortzone was hij kwijt.
‘Wat kijk je nou?’ Ze kwam steeds dichterbij en hij wist niet waar hij zijn handen moest laten.
‘Niks.’
‘Lekker voor je.’
Het einde van haar comfortzone was nergens te bekennen.

Standaard

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *