Oud & Nieuw

Autopech

Hij glom prachtig. De zwarte lak leek op een glad bergmeertje, waarin de omgeving zo strak weerspiegelt dat je nauwelijks ziet wat nou boven of beneden is.

Sjaak liep er een paar keer bewonderend omheen. Hij had er jaren voor moeten sparen, en als assurantiespecialist bij een klein verzekeringskantoortje in Meppel gaat dat niet zo hard. Maar nu was het dan toch eindelijk gelukt. De allernieuwste BMW 760Li. Paardenkrachten tot in de hemel en koppel waar een astronaut nog voor terugdeinst. Ja, dit was me wel een wagentje hoor. De eerste ritten waren dan ook geweldig. De motor was onhoorbaar, ook bij 5000 toeren. Het wegdek voelde zo glad als glas, ook al reed je in België. Je medeweggebruikers zag je nauwelijks, zelfs in de drukte van het centrum van Zwolle.
De koper voor z’n oude Nissan Almera, waar Sjaak al die tijd in gereden heeft, was een lange, blonde student. Z’n stage zat in Almere, had hij verteld, en dan was het wel lekker als je vanuit Amsterdam daar gewoon heen kan rijden zonder OV-vertraging en dergelijk. En dan was het wel grappig om in een Almera naar Almere te rijden, zo had de student medegedeeld. Het deed Sjaak zeer, dat z’n trouwe Nissan verworden was tot een woordgrap van een flapdrol. Maar het was natuurlijk altijd beter dan een of andere Pool, die er dan vast schapen mee zou gaan vervoeren.
Sjaak had alle trucjes van de auto uitgelegd aan de blonde jongen. Dat je bij het starten even een tikje gas mee moest geven, dat het dashboard ophield met trillen vanaf 110 kilometer per uur en dat de Nissan op goede dagen, met wind mee, toch prima 105 kon halen.
De BMW reed heerlijk, dat vond Sjaak ook echt wel, absoluut. Maar de glimlach die hij had als hij in z’n oude Nissan op de rechterbaan van de A32 reed, die was van zijn gezicht verdwenen in de BMW. Hij miste het trillen van het dashboard, dat, als je 94 kilometer per uur reed, precies meetrilde op het ritme van Brian Adams’ Baby When You’re Gone, Sjaaks favoriete nummer. Hij miste het gejank onder de motorkap als je tot 3000 toeren doortrok. Hij miste de versnellingspook die zo lekker los zat, waardoor je hem in het ritme van Baby When You’re Gone heen en weer kon tikken.
Drie dagen nadat hij z’n BMW had gekocht, was de Nissan verkocht. Anderhalve week later stond Sjaak teleurgesteld naar z’n reflectie in een motorkap te staren. Twee dagen daarna stond hij, het was een dinsdagavond, op de stoep bij de blonde student. Dat gesprek ging zo:
‘Die auto? Nee, die heb ik niet meer.’
‘Wat, hoezo?’
‘Heb ‘m doorverkocht.’
‘Maar je had ‘m net!’
‘Tja, als een Pool je anderhalf keer de waarde gaat bieden, zeg je natuurlijk geen nee.’
Hier zuchtte Sjaak vrij diep.
‘Rare snuiter hoor, trouwens, die Pool. Hij had twee schapen meegenomen.’
‘Schapen?’
‘Ja, schapen. Hij zette ze zo op de achterbank voordat hij wegreed. Heel vreemd.’

Standaard

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *