Verhaal #555 • Afgesproken thema: APK

Meerkeuze

Op haar vraag waren volgens mij drie antwoorden mogelijk die enigszins in de lijn der verwachting lagen en daarom de sfeer van de middag zeker niet zo zouden verpesten:

  1. Mijn geld verdienen met wat ik leuk vind;
  2. Veel van de wereld zien;
  3. Een mooi huis met een grote tuin en een Netflix account voor het leven.

Toch antwoordde ik, na een slok van mijn ice tea, een verlegen kuchje en al starend in de verte, op haar vraag wat mijn grootste droom is, “gewoon gelukkig zijn”.

Het was een dooddoener, dat wist ik ook wel. Een antwoord van het niveau “wereldvrede” wanneer iemand je vraagt wat je zou willen hebben als je álles zou kunnen hebben. Iedereen wil vrede. Iedereen wil een fijn leven. Iedereen wil gelukkig zijn.

Eigenlijk was er maar één serieus antwoord mogelijk op mijn toch wel verrassende ontboezeming (vermoed ik) en die kwam dan ook van haar kant, want zij is het type meisje dat volgens mij een goed gesprek nooit uit de weg gaat en het ook wel fijn vond dat ik na uren van flauwe opmerkingen eindelijk iets zei waar ze écht iets mee kon. Dus vroeg ze inderdaad: “Ben je dat nu dan niet?”

Ook daar waren meerdere antwoorden op mogelijk. Ik bedacht er drie tussen het nemen van twee slokken ice tea en het ontwijken van oogcontact, want ik wou helder kunnen nadenken:

  1. Er zijn momenten dat ik gelukkig ben, zoals vanmiddag;
  2. Nee;
  3. Jawel, het was maar een grapje, haha, je moest je gezicht zien, wil je nog wat drinken, kijk je ook die serie op Netflix over dat reclamebureau in de 60’s?

Na het serieus overwegen van nummer drie, zei ik de eerste hardop. Een veilig antwoord, eentje waarmee ik aangaf niet depressief te zijn en eentje waarmee ik haar ook een soort van compliment gaf. En misschien was het ook wel waar. Misschien is gelukkig zijn het aaneenrijgen van mooie momenten en mis ik er gewoon nog een paar op structurele basis. Daar kan ik aan werken, dat kan ik oplossen, daar kan ik naar op zoek gaan.

Aan dat gesprek met haar, gevoerd op een druk terras in een nog drukkere stad op een drukkend warme zomermiddag, denk ik op deze koude, regenachtige dagen veel. Dat komt omdat er 3 soorten mensen zijn:

  1. Mensen die niet veel nadenken over het leven, maar gewoon leven;
  2. Mensen die zo veel nadenken over het leven dat gewoon leven er soms bij inschiet;
  3. Mensen die APK keuring zeggen, terwijl die K in APK al voor keuring staat en je dus eigenlijk Algemene Perodieke Keuring keuring zegt.

Ik ben nummer twee. Het denken, overpeinzen en analyseren stopt nooit. Ik zou wel iemand als Bob Dylan in mijn hoofd willen hebben die “don’t think twice, it’s all right” zingt wanneer ik het nodig heb. Maar of je daar echt gelukkig van wordt, weet ik ook zo 1-2-3 niet.



Wie is Harm de Kleine?

Harm zit in de media. Harm zit in de muziek. Harm houdt van grappige grapjes waar je om kunt lachen. Harm kijkt graag naar de Rijdende Rechter. Harm koopt zelf zijn sjaals, want ook dat is Harm. Harm kon vroeger heel goed voetballen. Harm heeft later een eigen comedyserie op televisie. Harm zal ooit te gast zijn bij De Wereld Draait Door. Want Harm wordt beroemd. Al zal hij dat zelf zo niet zeggen. (JE) Volg Harm op Twitter →
Standard