Slechte mensen

Indringers

Die vlek zat er nog niet. Ik ben niet gek. Ze kunnen me alles wijsmaken, maar niet dat die vlek er zat toen ik wegging. De vlek lijkt op Italië, maar dan zonder Sardinië en Sicilië.

Recht onder de klok, een bruine flats aan de bovenkant en druipers eronder. Altijd als ik weg ga doe ik de deur op slot, ik heb achttien dagen geleden zelfs extra sloten op de deur gezet, maar toch gebeuren hier vreemde dingen als ik weg ben.

Een beveiligingscamera heb ik nodig. Of drie eigenlijk, want de vorige keer had iemand mijn vuile borden kapot gegooid in de keuken en de keer daarvoor lag mijn slaapkamer overhoop. Het is de huisbaas; wie anders kan mijn huis binnenkomen terwijl de deur op slot is? Maar hoe kan hij sleutels van mijn nieuwe sloten hebben? Hij heeft vast mijn reservesleutels gejat toen hij mijn slaapkamer overhoop gooide, ze laten kopiëren bij Schoenmakers Slotenhandel en weer in de meest rechtse keukenla gelegd na het breken van mijn borden.

Ik val van schrik bijna van de ladder en laat haast de camera uit mijn handen vallen als de hij ineens achter me staat. Zie je wel? Hij is het dus, de huisbaas met zijn stinkhond. Hij komt me controleren, kijken wat ik aan het doen ben. Nu hij weet waar de camera’s hangen, gaat hij natuurlijk in andere ruimtes de boel kort en klein slaan. Op mijn interne to do list schrijf ik dat ik ook een camera moet ophangen bij de voordeur. De achterdeur heb ik zesenveertig dagen geleden al dichtgetimmerd.

Tien dagen heeft hij zich koest gehouden, hij is vast geschrokken van mijn camera’s, maar nu ruik ik het meteen. Hij is binnen geweest en zijn gore hond was er bij. Ik zie het ook. Een nieuwe vlek. Onder de vensterbank deze keer. Die vlek zat er nog niet. Ik ben niet gek. Maar nu ben ik voorbereid. Goddank heb ik die beveiligingscamera’s elf dagen geleden gekocht. Ik stop de geheugenkaart uit de camera in mijn laptop en ga ervoor zitten, met de telefoon in mijn hand zodat ik meteen de politie kan bellen als ik bewijs heb dat mijn huisbaas te pas en te onpas mijn huis binnenwandelt en mijn huis op stelten zet.

Het beeld is donker, maar ik zie een schim binnenlopen. Een grote man, groter dan de huisbaas. Shit. Zijn bewegingen zijn agressief, maar ik kan zijn gezicht niet zien. Het kan verdomme iedereen zijn. De indringer pakt een fles whisky uit mijn kast en neemt een paar flinke slokken. Ook dat nog. Lul. Hij zet de fles neer en opent zijn broek. Oh, mijn god. Hij pist tegen mijn muur, vlak onder de vensterbank. Er heeft verdomme een of andere malloot tegen mijn muur gepist! Mijn hoofd begint te tollen en rode vlekken dansen voor mijn ogen. De schim draait zich om en steekt zijn middelvinger op naar de camera. Ha! Nu heb ik je! Ik zet het beeld stil en zoom in op mijn gezicht.

Standaard