Kerst

Kleine hobbels, grote hobbels

‘Oh, je bent alleen?’
Ja, dat had ik toch doorgegeven?’

Mijn vader kijkt me afkeurend aan. Als zijn oudste dochter had ik volgens zijn planning jaren geleden een man moeten vinden en had ik nu al lang en breed wat nageslacht geproduceerd. Ik krijg geen kus van hem.
‘Laat je Magda je jas even weghangen, wil je?’ En weg is hij.
Magda, vroeger mijn nanny, nu de dienstmeid van mijn ouders, komt tevoorschijn. Ze zegt dat ik er goed uitzie en zoent me. Drie keer.
‘Ga maar snel naar binnen kind, je bent de laatste.’
In de hal passeer ik de enorme kerstboom. Traditiegetrouw laat mijn vader elk jaar een boom van eigen landgoed kappen. Mijn moeder regelt dan de decoraties. Ze heeft zich laten gaan dit jaar. In de deurpost van de bibliotheek blijf ik even staan. Er is hier al jaren niets veranderd. Het ruikt naar de sigaren van mijn vader en voor het raam staat nog altijd de grote leren stoel waar ik als klein meisje en puber maar al te graag in wegkroop. Vooral tijdens de jaarlijkse polowedstrijd georganiseerd door mijn ouders was deze ruimte een favoriete plek. Jaren hebben mijn ouders geprobeerd mij en Aki, talentvol polospeler, aan elkaar te koppelen.
Uit de tuinkamer komt de bulderlach van mijn vader en het blije gegil van mijn neefjes en nichtjes.
‘Ben je nou alweer alleen?’
Ik ben nog amper binnen of mijn moeder komt al op me af gestevend. ‘Ja moeder, ik ben alweer alleen.’
Ze draait zich om nestelt zich naast mijn zus op de bank. Zij en de baby krijgen een dikke knuffel. Mijn drie zussen hebben allemaal al kroost geworpen en mijn broer, de jongste van het stel, heeft sinds zeven maanden een serieuze relatie.
‘Kijk anders even of je iets kunt doen in de keuken.’ Mijn moeder kijkt me aan met een ijskoude blik en gaat daarna door met waar ze mee bezig was, de baby knuffelen.
In de keuken kan ik nooit iets doen en loop ik het personeel alleen maar in de weg, maar toch is dat aantrekkelijker dan hier in de deuropening te blijven staan.
Als ik terugkom met een schaal amuses is de rest al begonnen aan het uitpakken van de cadeautjes. Mijn vader heeft op elke knie een kleinkind zitten. ‘Kleine hobbels, grote hobbels, kleine hobbels, gat in de weg!’ De kleintjes laten zich achterover vallen en mijn vader kietelt ze op hun buikjes. Dan kijkt hij mijn kant op.
‘Wist je al dat Aki vader wordt?’

Standaard