Verhaal #31 • Afgesproken thema: Dezelfde beginzin

Geneuzel over geluk

‘Ze zeggen dat mannen met baarden gelukkiger zijn.’
Oh?’

‘Ja. Maar wat is geluk? Jij hebt een stoppelbaard, ben jij gelukkiger?’
‘Gelukkiger dan wie?’
‘Gelukkiger dan de gemiddelde mens, denk ik dat ze bedoelen.’
‘Wat is geluk?’, dat leek een hele simpele vraag, maar zij wist donders goed dat het tegenovergestelde waar was. Ze wist dat soms, heel soms, geluk ver te zoeken was. Als ze helemaal alleen in bed lag bijvoorbeeld. Als hij weer even iemand anders had en zij maar lag te wachten. Op een smsje, een lieve mail of misschien wel op een uitnodiging. Voor een drankje, een hapje, of gewoon voor een potje yahtzee. Want dat deden ze graag als ze samen waren: yahtzee. Behalve als het donker werd. Dan sprongen ze onder de douche en zongen ze samen Acda & De Munnik. Daarna onder de lakens, ‘even knuffelen’, noemde hij dat dan. Zij wist haarfijn wat hij daarmee bedoelde.
‘Gelukkiger dan de gemiddelde mens’ klinkt net zo simpel als ‘wat is geluk’ maar is even ingewikkeld. Dat vond zij in ieder geval. Ze was er niet zeker van of ze een gemiddeld mens was. Ze studeerde, was niet dik en niet dun, had een leuke groep vrienden én ze had hem. Of in ieder geval: ze had hem af en toe. Hij maakte voor haar het verschil. Het verschil tussen gemiddeld en bovengemiddeld. Als hij er was, dan was ze bovengemiddeld. Dat wist ze zeker. Dan zat ze stralend op de fiets, ook als het regende. Dan ging ze fluitend door het koekjespad en kwam ze op tijd uit bed om zo lang mogelijk van de dag te genieten.
Vandaag was zo’n dag. Haar haren drupten nog na en hij lag al klaar. Hij vroeg of ze nou eindelijk bij hem kwam liggen maar zij wilde nog we even doorvragen. Ze wist dat hij helemaal geen zin had in dit geneuzel over geluk maar ze wilde kijken hoe lang het zou duren tot hij geïrriteerd zou worden. Dat werd hij wel vaker en dat vond zij angstaanjagend en sexy tegelijk.
‘Vind jij jezelf gemiddeld?’ Ze vroeg het heel voorzichtig.
‘Nee. Ik vind mezelf bovengemiddeld.’
‘Bovengemiddeld gelukkig?’
‘Bovengemiddeld alles.’
‘Maar ben je gelukkig? Gelukkiger dan de gemiddelde mens?’
‘Ik ben bovengemiddeld alles.’ Ze herkende de irritatie in zijn stem.
‘Komt het door je stoppelbaard?’ Ze ging nog heel even door. ‘En die baard, als je die nou afscheert, voel je je dan anders dan bovengemiddeld alles?’
Het spiertje naast zijn oog begon te trillen en ze wist dat het genoeg was. Tijd om te knuffelen.



Wie is Gastschrijver: Vonne Hendriksen?

Geboren in 1990, wat haar de jongste van het Genootschap maakt, en ook nog eens de enige Haarlemse tussen de Amsterdammers. Vonne schrijft over romantiek, beschadigde zielen, gebroken harten. Zacht en lief, zou je dus denken. Maar pas op, wat deze talentvolle dame schrijft is als een teckel: het lijkt allemaal wel zo schattig, maar er zit pit in. (EV)
Standard