Verhaal #502 • Afgesproken thema: Vreemdgaan

Hij & Zij

Hij staat aan de bar. Arm zelfverzekerd in z’n zij, als een alfa-mannetje in de jungle. De muziek dreunt door het café en jut de aanwezigen op; de dansers bewegen hun lichaam ritmisch knikkend op de beat.

Zij staat aan de andere kant van het café tegen de muur, omringd door een zwermpje vriendinnen die zo druk kletsen over die ene afwezige vriendin, dat ze zich niet bewust zijn dat zij geen woord zegt. Giechelend schreeuwen ze roddels naar elkaar boven de muziek uit. Hij kijkt brutaal de ruimte rond alsof hij eigenlijk wel betere dingen te doen heeft en slechts sociaal verplicht was even tijd te maken om hier tussen de zwetende mensenmassa te vertoeven. Zij kijkt naar hem en volgt nauwlettend de minste beweging die hij maakt.

In de auto was zij plots uitgevlogen na een opmerking die hij achteloos maakte. Na haar razende monoloog, beweerde hij dat zij dingen zag die er niet zijn. Zij verweet hem daarop dat hij onverschillig was. Hij zag enkel feiten, zij enkel emoties. Een slaande autodeur en een dreigement om naar huis te stappen volgde. Hij bleef zitten in de auto, donker zwijgend. Zij beet hem toe dat hij zich “gedroeg als een kleuter die elk moment met een pruillip en zijn favoriete ondergekwijlde knuffel in een hoekje kon verdwijnen”.

“Het is goed” knikte zij steeds vaker begrijpend, als een discussie opwelde. Eigenlijk wou ze hem op zo’n moment met haar blik doordringen dat het absoluut niet goed was. Haar moeder had het haar vaak genoeg gezegd dat je mannen de indruk moest geven dat ze eigenlijk “zo vrij als een vogel” waren in de relatie. Niets – en vooral zij niet – zou hen in de weg staan. “Want als jij je man een nee geeft, was er ergens wel een gewillige vrouw die hem een ja zou geven”, zei haar moeder dan.

Hij nipt aan zijn pint, haalt zijn iPhone vlotjes uit zijn broekzak en glijdt wat doelloos met zijn vinger over het scherm. Een meisje in een kort glitterjurkje is naast hem komen staan en strekt haar lichaam languit tegen de barkruk. Haar verschijning schreeuwt als een discobal en vult de ruimte met flikkeringen. Het meisje heeft een zomerse cocktail in de hand, met teveel ijsblokjes, zo geplukt uit een lifestyle maandblad. Ze maakt haar katachtige ogen groot en kijkt naar hem op. Ze tuit haar lippen pruilerig. Wanneer hij opkijkt van zijn scherm, draait het meisje haar hoofd een beetje schuin en begint traag tegen hem te praten. ‘Ik ben mooi, kijk naar mij!’ seinen haar mascara-ogen. ‘Ik daag je uit, ik wil je’ vertelt haar lachje. Hij laat zich de aandacht welgevallen. Hij is sinds de middelbare school gewoon dat meisjes voor hem vallen. Hij kijkt neer op haar kleine, spitse gezicht. Dat is een uitnodiging: het meisje komt dichterbij. Haar zoete parfum kan hij nu niet meer negeren.

Van aan de andere kant van het café, houdt zij ondertussen haar ogen nog steeds strak op hem gericht. De jaloezie grijpt haar naar de keel en maakt haar dronken. Ze zou hem met haar boze ogen willen doorboren. Ze kan al raden hoe ze daar aan het flirten zijn met elkaar. Zij kan zo hun gedachten lezen. Hij: “Zij is alles wat ik vanavond nodig heb. Onbekend. Spannend. Geen gedoe.” Het meisje: “Hij is alles wat ik vanavond nodig heb. Onbekend. Spannend. Geen gedoe.”

Uit de boxen zwelgt een nieuw nummer aan. Vanop de dansvloer worden de woorden van de intro luid mee gescandeerd. Zij hoort niets maar ziet het van op afstand allemaal zo gebeuren.

Het meisje heeft haar glitterjurkje sierlijk van zich afgestroopt. Hij zit op bed, doet in één vlotte beweging zijn shirt uit, en kijkt haar met gespannen blik aan. Ze neemt zijn hand en ze gaan liggen op bed. Haar lichaam krult ze naar hem toe. De meisjeshanden glijden gretig over zijn rug naar beneden. Gulzig kust hij haar lippen en kneedt haar borsten. Haar vingers verdwijnen in zijn boxershort.

De climax knalt los. Een hand wordt opgestoken, een kreet gelost.

Het café gaat uit zijn dak. Zij schrikt op uit haar gedachten. Heftig knikkend bewegen de lichamen op de dwingende tonen. Ze ziet hoe hij het meisje met het glitterjurkje de rug toekeert en van de bar weggaat. Hij kijkt haar recht aan, knikt en komt door de massa naar haar toe.



Wie is gastschrijver?

Dat ben jij! Nou ja, als je een beetje handig met woorden bent. Jouw verhaal ook op de website van Schrijversgenootschap De (Voorheen) Lege Bladzijde? Stuur je beste werk naar info@schrijversgenootschap.nl en laat je lezen!
Standard