Vreemdgaan

Mooi geweest

Goed, ik zal je erover vertellen,’ zeg ik. Mijn goede vriend Tim zit al op het puntje van zijn stoel. Ik probeer het precies te vertellen zoals ik het heb meegemaakt.

Giuseppe, een klein Italiaans mannetje, hield zijn handen wanhopig in de lucht om aan te geven dat hij niet begreep waarom hij niet begrepen werd. Dat mannetje was de opa van Julia en hij was duidelijk olie op het vuur aan het gooien in een discussie. Ik wist niet waar die over ging, maar Julia zou voor me vertalen.

‘Hij zegt dat een man een man is en dat hij daar niks aan kan doen,’ legde ze uit.
‘Dat een man in het algemeen daar niks aan kan doen of je opa zelf?’
‘Molto comico, signore. Dat een man er niks aan kan doen dat hij man is, bedoelt hij.’
Ik hield ervan als ze wist dat ik iets begreep, maar het alsnog uitlegde.
Ze vroeg of ik nog wijn wilde en ik zei ja. Ik vroeg of ze wilde uitleggen waar de discussie over ging en ze zei ja.
De wijn was perfect, evenals het hele diner. In zo’n typisch steegje van grove stenen met begroeide muren, stond een lange tafel met een prachtig wit kleed erover. Overal smeulden geïmproviseerde barbecues, mensen hadden salades meegebracht en er was een podium gemaakt van pallets waarop die ochtend nog potten met olijven naar de markt waren vervoerd. Het hele dorp was bijeen gekomen. Waar zie je dat nog? Tim, jongen, het was prachtig.

Tim wordt ongeduldig – hij wil weten waar het naartoe gaat – maar ik geniet gewoon van het vertellen, en vervolg.

‘Het gaat over vreemdgaan,’ zei Julia.
Ik glimlachte, nam een slok.
‘Dus als ik het goed begrijp, zegt je opa dat vreemdgaan prima is. Niet?’
‘Nee, hij zegt dat een man er niks aan kan doen, omdat hij een man is. Nu zegt hij dat vrouwen het bewust doen en dat dat erger is.’
‘En wat vindt zij?’
Terwijl ik een olijf in mijn mond prikte, maakte ik een hoofdbeweging in de richting van de vrouw tegen wie opa zijn stem verhief. Ze riep steeds dezelfde zin, ik dacht eruit op te kunnen maken dat ze boos was.
‘Mijn tante vindt het een schande en herhaalt dat dan ook steeds.’
Ik keek hoe een prachtig meisje een mandje met brood op tafel zette, en hoe ze wegliep om terug te komen met een tweede. Ik vroeg of ik kon helpen en ze zei nee. Intussen keek Julia naar haar opa, die vertelde meerdere malen ‘buiten de deur te hebben gegeten’, zoals zij het letterlijk vertaalde.

‘En toen,’ vraagt Tim, ‘wat gebeurde er toen?’

We aten talloze gangen en dronken wijn totdat we met zijn drieën over waren en Julia het koud kreeg. Ze vroeg of ik niet nog bij haar nichtje wilde blijven en ik zei nee, hoor, nee.
‘Het is mooi geweest,’ zei ik.
‘Ja, mooi geweest,’ zei Julia.

Tim zit daar maar te wachten, op de bank.
Waarop precies? denk ik bij mezelf. Wat wil hij horen?
Er is van alles gebeurd, dat heb ik hem verteld, alleen kan hij er niet van maken wat hij wil.

Standaard