Verhaal #464 • Afgesproken thema: Nieuwjaarsduik

Iemand moet er wat van zeggen

Ik vind het soms best jammer dat ik geen schrijver ben,’ zei Sander met een oliebol in z’n rechterhand. Hij keek even de kring met familie rond en nam een hap. Poedersuiker dwarrelde op z’n trui. In de hoek sliep oma rustig door.

‘Kijk,’ ging Sander verder, ‘als ik schrijver zou zijn, dan zou ik een maatschappijkritische roman schrijven. Ik heb dit jaar namelijk dingen gezien die me niet aan staan. Iemand moet daar wat van zeggen.’
Nog een hap.
Nog meer poedersuiker.
Oma snurkte zachtjes.
‘Maar goed, ik ben geen schrijver. Niet dat ik het niet zou kunnen, maar ik heb andere prioriteiten. Zonde eigenlijk, vooral voor jullie.’
De laatste hap, oma sliep door. Oom Harrie bladerde door de oudjaarsbijlage van het plaatselijke suffertje.
Het bleef te lang stil, merkte Sander op. ‘Misschien dat ik ‘m gewoon ga schrijven,’ zei hij daarom maar. ‘Ik voel dat ik het ook een beetje aan jullie verplicht bent. Jullie hebben al zo weinig om naar uit te kijken.’
Geen reactie. Enkel het gesnurk van oma en het tikken van de Friese staartklok gaven het tempo van de avond aan.
‘Dat is voor jullie ook leuk, een bekende schrijver in de familie.’
De klok sloeg half twaalf en oma verslikte zich in een snurk, maar gelukkig zonder fatale gevolgen.
‘Dat jullie bij de bakker komen, ik noem maar wat, en korting krijgen omdat wij toevallig dezelfde achternaam hebben. Toch leuk, lijkt me.’
Stilte.
‘Dat de bakker zegt: “Wat heeft die Sander van jullie een belachelijk goed boek geschreven. Wat zullen jullie trots zijn. Wij ook, als gemeente waar hij is opgegroeid. Het is een speciale jongen, dat heb ik altijd al gezegd. Zag dat meteen al.”’
Sander keek de kring rond, maar vond alleen wegkijkende hoofden. Even overweeg hij op te staan en nu maar te beginnen met z’n traditionele nieuwjaarsconference. Hij had een aantal actuele grappen die gehoord moesten worden.
Maar oom Harrie was ‘m net voor. Die vouwde de krant weg en zei: ‘Ik ga morgen een nieuwjaarsduik nemen in de plas aan de rand van ’t dorp. Leek me wel eens leuk. Even gek doen.’
Een groot gelach steeg op uit de kring.
Oma schrok wakker en riep: ‘Och Harrie, wat ben je toch een heerlijke vent!’



Wie is Harm de Kleine?

Harm zit in de media. Harm zit in de muziek. Harm houdt van grappige grapjes waar je om kunt lachen. Harm kijkt graag naar de Rijdende Rechter. Harm koopt zelf zijn sjaals, want ook dat is Harm. Harm kon vroeger heel goed voetballen. Harm heeft later een eigen comedyserie op televisie. Harm zal ooit te gast zijn bij De Wereld Draait Door. Want Harm wordt beroemd. Al zal hij dat zelf zo niet zeggen. (JE) Volg Harm op Twitter →
Standard