Verhaal #459 • Afgesproken thema: Top 2000

Die eerste herfstdag van 1987

Ook als mensen er niet naar vragen, noemt Sietze Abbema zichzelf de geestelijke vader van de Top 2000. Lang voordat Radio 2 deze “lijst der lijsten” adopteerde en promoveerde tot Nederlandse traditie, was het Sietze die met zijn illegale zender vanuit een oude stal in Bartlehiem al in 1987 zijn 2000 favoriete liedjes de ether instuurde. Voor deze Kerstspecial zochten wij de Friese radiopionier op.

‘Nou, hier is het allemaal eigenlijk begonnen,’ zegt Sietze en hij spreidt zijn armen. We staan in een oude koeienstal met in de hoek een bureau met zendapparatuur en een oude personal computer. Er knipperen geen lichtjes, want Radio Sietze FM draait maar een paar uur per dag voor (naar schatting) 13 luisteraars in een straal van 10 kilometer rondom Bartlehiem.

‘In het begin was het vooral een soort van therapie voor me,’ vertelt Sietze. ‘Elk jaar werd ik na de zomer wat neerslachtig. Vooral als de herfst begon, had ik het zwaar.’ Hij slikt even en draait z’n hoofd weg. ‘Sorry, ineens voel ik me weer zoals toen. Het komt weer even heel dichtbij.’

We stoppen met het interview. Sietze neemt een slokje water, ik kijk de opnamestal rond en ontwaar vooral veel posters van Koos Alberts. Weliswaar lopen in deze ruimte al ruim dertig jaar geen koeien meer, hun geur is nog immer aanwezig. Het tapijt zit onder de moddervlekken en in de hoek staat een kruiwagen. Dit is niet bepaald een studio waar radio dj’s als Gerard Ekdom en Gijs Staverman geïnspireerd van raken, maar voor Sietze is het al jaren een klein paradijs waar hij de ster is, zijn glazen huis op een vol plein.

‘Muziek sleept mij door donkere tijden en het kan hier in Bartlehiem heel donker worden,’ vertelt Sietze als we na tien minuten pauze weer verder gaan met ons gesprek. ‘Dat besefte ik me in 1987 ineens heel goed. Ik zat hier in mijn studiootje, net zoals we nu zitten, en draaide in mijn radioprogramma “Sietze Ziet Ze Vliegen” drie liedjes van Koos Alberts achterelkaar en ineens, als een donderslag bij heldere hemel, was het zo helder als glas: muziek gaat me deze donkere dagen erdoorheen slepen, gaat me weer top laten voelen.’
Dan slaat hij hard met z’n rechtervuist in zijn linkerhandpalm en roept: ‘Bam! De Top 2000 was geboren!’
‘Dat gaat me echt iets te snel,’ merk ik op als kritisch journalist. ‘Waarom bijvoorbeeld 2000 liedjes? Waarom niet 1000 of 93?’
Sietze lacht. Deze vraag heeft hij waarschijnlijk al vaker gehoord.
‘De boete voor illegaal radio maken was in die tijd precies 2000 gulden. En omdat de kans om opgepakt te worden behoorlijk groot is als je vijf dagen non-stop uitzendt, leek het mij wel grappig. Stukje Friese humor, haha.’
Dan staat hij op en trekt een plaatje uit de kast. ‘Kijk, dit was het liedje waarmee ik opende op die eerste herfstdag van 1987: ‘Ik Slaap Vannacht Wel Op De Bank’ van Koos Alberts. Klassiekertje, hoor. Zo worden ze niet meer gemaakt.’
Sietze overhandigt me de hoes en ik kijk in de treurige ogen van Koos. Weliswaar woonde hij niet in Bartlehiem, maar ook deze man heeft het niet makkelijk gehad.
‘Grappig verhaal,’ zegt Sietze en hij wijst naar het plaatje in mijn handen. ‘Een dag of twintig na de eerste editie van de Top 2000 viel Koos in slaap achter het stuur en belandde hij in een rolstoel. Dat zet je wel aan het denken, hoor. Even speelde ik met het idee om te stoppen met die hele muziekbusiness, maar daar zou niemand wat mee opgeschoten zijn. En Koos bleef ondanks alles ook zingen, dus wie ben ik dan om te zeggen dat het allemaal zinloos is? Niet zeuren en doorgaan. Ik weet nog goed dat ik het liedje in de tweede editie weer draaide en aankondigde als ‘Ik Slaap Vannacht Wel Op De Achterbank’. Vond ik wel een leuk grapje.’

Buiten, op het erf, stel ik mijn laatste vraag. Ik ben benieuwd of Sietze, geestelijk vader van de Top 2000, er ooit over nagedacht heeft om Radio 2 aan te klagen.
Hij lacht zijn zwarte tanden bloot en slaat me op de schouder.
‘Er wordt toch al meer dan genoeg geklaagd, jongen. Niet zeuren, doorgaan. Ik zeg altijd: Het leven is feestje, maar je moet wel zelf de plaatjes opzetten, haha.’



Wie is Harm de Kleine?

Harm zit in de media. Harm zit in de muziek. Harm houdt van grappige grapjes waar je om kunt lachen. Harm kijkt graag naar de Rijdende Rechter. Harm koopt zelf zijn sjaals, want ook dat is Harm. Harm kon vroeger heel goed voetballen. Harm heeft later een eigen comedyserie op televisie. Harm zal ooit te gast zijn bij De Wereld Draait Door. Want Harm wordt beroemd. Al zal hij dat zelf zo niet zeggen. (JE) Volg Harm op Twitter →
Standard