Racisme

Beren en vaders zijn gelijk

Bollo is de racismebeer die elke dag van eigenaar wisselt. Gisteren mocht onze Julia hem mee naar huis.

Op het schoolplein begon het gedonder al: Bollo, een beer van een teddybeer en met een lengte van ruim 1 meter 50 geen knuffelbeest voor in een Hello Kitty rugzak, waggelde naar mij toe met daarachter ergens mijn dochter. Ik deed de autodeur voor hem open en zei: ‘Goedemiddag mijnheer, waar kan ik u heen brengen?’

Die avond at Bollo met ons mee aan tafel. Hij zat beer te zijn tussen mijn dochter en mij in. Vóór hem stond een niet aangeraakt bordje macaroni.
‘Waarom eet Bollo niks?’ vroeg mijn vrouw aan Julia.
‘Weet niet,’ antwoordde ze.
‘Misschien heeft hij z’n buik vol van al het racisme in de wereld,’ opperde ik.
‘Of misschien vindt-ie net als oma macaroni vies,’ zei Julia.

Bollo de racismebeer is een bruine beer. En bruin is ook goed en kan ook lief zijn. Dat is wat mijn dochter moet leren van een dagje intensief optrekken met deze stille held, vermoed ik. Het is zoals 2Pac zegt in zijn grote hit Changes: “Take the evil out the people, they’ll be acting right because both black and white are smokin’ crack tonight.” Dat is wellicht zelfs een duidelijkere les dan zo’n met kleutersnot besmeurde teddybeer, maar ja, dan moet je ook weer gaan uitleggen wat crack is en waarom het bah is, wie 2Pac was, waarom hij zo boos was, en dan eigenlijk ook meteen dat het liedje niks is zonder die sample van het prachtige The Way It Is van Bruce Hornsby die zingt over hoe waardeloos het is om geen baan en geen geld te hebben in een wereld die steeds harder wordt en dat je moet oppassen dat je niet gaat vervallen in schouderophalend gedrag omdat het “nu eenmaal zo is” en je er niks aan kan veranderen.

Maar dat is allemaal net iets te zwaar om te bespreken aan het prinsessenbed van een zesjarige.

‘Bollo is lief,’ zei ik daarom en om woord bij daad te voegen klopte ik een paar keer zachtjes op z’n bolle kop.
‘Ja,’ mompelde mijn dochter met haar duim in de mond.
‘Goed zo.’
‘Maar jij bent liever.’
Misschien had ik moeten zeggen dat mevrouwtje zich nu schuldig maakte aan discriminatie, beren en vaders zijn gelijk, maar zag het door de vingers.
Een zoen op haar voorhoofd en de slaapkamerdeur op een kier.
Julia was in goede handen vannacht.

Standaard