Paul de Leeuw

Boerenkool met worst

Theo zit aan tafel met zijn geweten, zijn vrouw is er niet. Hij heeft een stomend plastic bakje boerenkool voor zich. Minutenlang staart Theo naar de worst. De camera registreert alles. Theo heeft zijn geweten net verteld dat hij om de avond droomt over Paul de Leeuw. Hij weet niet waarom, maar zo gaat dat wel vaker met dromen.

‘Meestal wordt over dromen gezegd dat ze niks betekenen, omdat ze zo vreemd zijn,’ zegt zijn geweten. Die had zelf namelijk gedroomd over een ander, maar daar lacht hij om.

Even later zegt zijn geweten dat er ook dromen zijn die vaak voorkomen en waar een betekenis aan wordt gegeven. Dat je een lange, oneindige val maakt, bijvoorbeeld. Die val representeert je onzekerheid, volgens zijn geweten.
‘Dat al je tanden uitvallen is ook een veel voorkomende droom en geeft een bepaalde onzekerheid aan. Maar het meest bekende voorbeeld is natuurlijk het per ongeluk bevruchten van een familielid naar keuze in een cirkel brandende fakkels op een op één geile hond na leeg naaktstrand. Die droom heeft iedereen wel een paar keer in zijn leven en betekent dat je echt heel erg onzeker bent,’ zegt het.

Theo staat op van de tafel om koffie te gaan zetten.
‘Koffie?’ roept hij vanuit de keuken naar zijn geweten.
‘Ik houd persoonlijk niet zo van kopje-koffiedialogen,’ zegt zijn geweten tegen de camera.
‘Wat?’ schreeuwt Theo.
‘Dat ik niet zo van kopje-koffiedialogen houdt!’
‘Maar wil je koffie?’

Dan gaat de deurbel. Theo doet open, maar houdt de deur vast en steekt zijn hoofd door de kier. Hij ziet twee oude mannetjes staan. Zij stellen zich voor als zijn zelfvertrouwen en libido.
‘Is dit een grap?’ zegt Theo minder boos dan het lijkt.
Zijn zelfvertrouwen moet grinniken. Theo fronst. Hij weet niet zo goed of hij ze binnen moet laten. Hij heeft net voor maar een persoon koffie gezet.
‘Ja,’ zegt zijn zelfvertrouwen.
‘Wat?’
‘Ja, Theo. Dit is een grap, man. Jouw hele leven is een grap,’ valt zijn libido zijn zelfvertrouwen bij.
‘Life is a joke, while you’re busy making other puns. Weet je wie dat zei?’ vervolgt zijn zelfvertrouwen.
‘Stel je voor dat hij iets zou kunnen bedenken,’ zegt zijn libido.
‘Wat willen jullie?’

Dat is een goede vraag van Theo vindt zijn geweten, dat inmiddels achter hem is gaan staan. Dit laat het weten door langzaam in de camera te knikken, die inmiddels ook in de gang aanwezig is.
‘Jij neemt het leven veel te serieus, Theo,’ zeggen zijn zelfvertrouwen en libido in koor.
Theo denkt even na, maar veel tijd krijgt hij niet.
‘Denk je nog weleens aan Paul?’ vraagt zijn libido. ‘Dat lekkere leeuwtje?’
Zijn libido duwt langzaam de deur open. De camera dringt zich op, wurmt zich naar voren om het antwoord goed vast te leggen. Theo doet een stap naar achter en zijn libido staat op de deurmat. Zijn zelfvertrouwen schuifelt achter hem aan. Voor elke stap die zijn libido dichterbij komt, zet zijn zelfvertrouwen er twee.

‘Kom maar binnen dan.’
Zijn zelfvertrouwen snelt langs zijn libido naar binnen, de trap op, naar de computerkamer. Langzaam volgt de rest. Theo is de camera helemaal vergeten. Hij klikt YouTube aan en zet het filmpje met de titel Mr. Blue – René Klijn & Paul de Leeuw aan en knoopt zijn broek los. Zijn zelfvertrouwen en libido staan naast hem, met een hand op beide schouders. Precies op het moment dat hij klaarkomt, rennen de twee oude mannetjes de trap af en smijten de deur dicht. Intussen heeft zijn geweten de schaamte door het raam naar binnen gelaten en hebben ze samen de browsegeschiedenis gewist. Snel typt zijn geweten een mailtje naar paul.de.leeuw.fanclub.documentaire.crew@vara.nl met het verzoek dit materiaal niet te gebruiken.

Standaard