Verhaal #406 • Afgesproken thema: Nasynchronisatie

Kaskrakers

De drieënzestigjarige Frank van Haverklap liep stevig door. Hij mocht niet te laat komen, daar had hij al vaker gezeur mee gehad. ‘Je bent een prima stemacteur,’ had de regisseur gezegd, ‘maar als ik niet op je kan rekenen, vlieg je er alsnog uit. Voor jou tien anderen.’

Bluf, dat wist Frank – De Polder Clint Eastwood – van Haverklap zeker. Er was niemand te vinden die beter een Amerikaanse held in het Nederlands kon doen dan hij. Het was immers deze Frank van Haverklap die hele dorpen en complete steden in 1971 had laten juichen met de zin “Je moet je nu afvragen of het geluk aan je zijde is, stuk tuig” uit de populaire misdaadfilm Ranzige Harrie. De Nederlandse nasynchronisatiewereld was hierna nooit meer hetzelfde en Frank van Haverklap mocht de ene kaskraker na de andere voorzien van zijn goddelijke stem. Megasucces volgde met “Het is niks persoonlijks, het is puur zakelijk” (De Doopvader, 1972), “Je hebt een grotere boot nodig, man” (Haaientanden, 1975), “Nee, Luuk jongen, ík ben je biologische vader” (Sterren Oorlog 5 – Het Imperium In De Tegenaanval, 1980), “Héé hallo, hier is Johnnie!” (Het Schijnende Licht, 1980), “Dat is zwaar boeiend” (Wederkeren Naar De Toekomst, 1985) en natuurlijk “Welkom op het feest, makker” (Keihard Doodgaan, 1988).

Maar tijden waren veranderd. Anno 2014 werd zijn professie met uitsterven bedreigd. Het was begonnen met de verplichte Engelse les op de basisscholen, gevolgd door de toenemende populariteit van de ondertiteling. Het was daarom dat Frank van Haverklap sinds midden jaren ’90 vooral kinderfilms insprak. Het betaalde prima, maar artistiek gezien deed het hem pijn. Hij kon meer dan de stem van een speelgoedcowboy of een bureaulamp.

Een auto stopte naast Frank van Haverklap. Het raampje ging open en een rimpelig hoofd zocht contact met de eens zo beroemde stemacteur. “Hé,” riep het hoofd dat ook nog eens kaal was, “jij bent toch die ene?” Frank van Haverklap drukte nogmaals op het knopje van het stoplicht. Hij wist waar dit naar toeging en hij had er vandaag geen zin in. “Welkom op het feest, makker!” riep het hoofd, gevolgd door een daverde lach.

De regisseur deed zelf open. “Je bent te laat, Van Haverklap,” zei hij en duwde hem richting de microfoon. Zelf ging hij zitten aan de andere kant van het glas. “Oké ouwe, pagina 3, je bent net gevangen genomen en het spant er nu om voor je karakter. Go.” Frank van Haverklap nam een slok van z’n water en gaf de technicus een seintje dat hij de film zonder geluid kon instarten. Hij bewoog iets dichter naar de microfoon en riep toen met gevaar voor het wegvliegen van z’n kunstgebit: “Je moet je nu afsmurfen of het geluk aan je zijde is, stuk Smurf!”



Wie is Harm de Kleine?

Harm zit in de media. Harm zit in de muziek. Harm houdt van grappige grapjes waar je om kunt lachen. Harm kijkt graag naar de Rijdende Rechter. Harm koopt zelf zijn sjaals, want ook dat is Harm. Harm kon vroeger heel goed voetballen. Harm heeft later een eigen comedyserie op televisie. Harm zal ooit te gast zijn bij De Wereld Draait Door. Want Harm wordt beroemd. Al zal hij dat zelf zo niet zeggen. (JE) Volg Harm op Twitter →
Standard