Sinterklaas

Bakpapier

‘Eigenlijk worden dit dus kruidnoten. Pepernoten zijn die grote taaie, weet je wel? Die zachte.’

Liesbeth zette de oven aan op 160 graden. ‘Maar als je op Allerhande.nl zoekt op pepernoten krijg je ook gewoon dit recept. Kan je de boter even aangeven? En misschien kun je de bakplaat alvast bekleden met bakpapier? Het ligt in de la.’
‘Zal ik ook een wijntje voor ons inschenken?’
‘Heel goed idee, Het!’
Tegen de tijd dat Hetty de wijn had ingeschonken en de bakplaat had bekleed, had Liesbeth al de roomboter, basterdsuiker, speculaaskruiden en het zelfrijzend bakmeel afgewogen in de kleine keukenweegschaal die Hetty haar twee jaar geleden voor Sinterklaas gegeven had.
‘Leuk hè?’ zei Liesbeth. ‘Ik gebruik hem nog steeds.’
‘Heb je je inkopen al gedaan voor dit jaar?’
‘Ik ga maandag. Ik heb nog geprobeerd om Edwin mee te krijgen, maar je kent het.’
‘Mark laat het ook altijd aan mij over en ik weet dat Monique hetzelfde heeft met Barend. Zo gaat dat.’
Liesbeth sneed de boter in kleine blokjes en deed ze in een kom. Hetty was al halverwege haar wijn.
‘Edwin heeft er wel weer veel zin in, hoor. Hij vraagt me steeds om z’n mantel te repareren, maar ja, waar haal ik de tijd vandaan?’ Liesbeth stak haar met boter en suiker bedekte handen in de lucht. ‘Weet jij het?’
Hetty nam nog een slok.
‘Maar wel hartstikke fijn dat hij elk jaar zo enthousiast Sinterklaas wil spelen, toch? Ik bedoel, niks tegen Mark natuurlijk, maar Sinterklaas blijft blank. En Barend zie ik het ook niet zo snel doen.’
Hetty zette haar glas iets te hard neer op het aanrechtblad. ‘We hebben het er even over gehad, Monique en ik, en we hadden bedacht dat we dit jaar eens iemand willen inhuren.’
‘Dat is toch onzin.’ Liesbeth goot de melk door het beslag. ‘Edwin kan het minstens even goed als zo’n inhuursinterklaas. En hij doet het nog gratis ook.’
‘Lijkt het je niet leuk als hij er gewoon bij kan zitten als de kinderen de cadeaus uitpakken? Zonder toneelstukje, bedoel ik.’
‘Dat is nooit een probleem geweest. Edwin vindt het leuk.’
‘We waren het er alle vier over eens dat we het toch prettiger vinden als hij het niet meer doet.’
Liesbeth hield op met kneden. Het deeg was inmiddels een glanzende, donkerbruine bal geworden. ‘Schuif die bakplaat eens deze kant op? Ik weiger om te betalen voor zo’n vent als Edwin het gewoon kan doen. We hebben zelfs al een kostuum. Ik begrijp het punt niet, hoor.’
Ze begon balletjes te draaien van het deeg en legde ze één voor één op de bakplaat. Hetty schonk nog wat wijn in de glazen.
‘We hebben gemerkt dat Edwin er wel erg van geniet om de kinderen op schoot te nemen.’
‘Dat hoort er toch bij, als Sinterklaas.’
‘Hij hield Fenna vorig jaar erg stevig tegen zich aan. Ik had het er laatst met Monique over en er waren haar ook dingen opgevallen.’
‘Ja, Edwin gaat op in zijn rol als kindervriend. Maar daar moet je ook niet meer achter zoeken dan er is. Kan een knuffel tegenwoordig niet meer?’
Ze opende de oven en pakte de bakplaat van het aanrecht.
‘Liesbeth, we willen niet meer dat Edwin aan onze kinderen zit.’
Hetty had het bakpapier verkeerd neergelegd. Het schoof van de plaat af. Alle pepernoten rolden op de grond.
‘Kijk nou wat je gedaan hebt.’ riep Liesbeth. ‘Nu moet ik helemaal opnieuw beginnen!’

Standaard