Verhaal #328 • Afgesproken thema: Ontbijtkoek

Het lettertype van de eeuw

Dit is een prettig lettertype,’ zegt Harmen.
Ze zitten samen aan de grote tafel. Zij aan het hoofd, hij met zijn rug naar het raam. Zij leest de krant, hij staart naar zijn laptop.

Iets minder dan een uur is hij nu bezig om een geschikt font te vinden. Het is een truc, volgens haar. Een van de velen, om maar niet te hoeven beginnen. Zelf doet hij dat af als onzin.
‘Een goed lettertype is waarbij het allemaal begint. Mijn boeken schrijven zich voor de rest bijna vanzelf’, zegt hij dan. Vervolgens gaat hij dan de afwas doen, of stofzuigen. Dat vindt zij ook wel fijn – het geeft haar wat lucht – al heeft ze liever dat er eindelijk weer eens iets op papier komt. Het gaat nu al maanden zo. En een tweede boek moet er snel komen, heeft ze gehoord. Het duurt nu al veel te lang, en hij heeft nog niet eens een idee.

‘Cambria, 11-punts, 1,25 regelafstand. Dat wordt hem.’
Hij zegt het met geveinsde overtuiging. Ze hoort ook geen getik, enkel het klikken met de muis. Ze mist het geratel van zijn vingers, dat vanaf zo’n anderhalf jaar geleden haast onophoudelijk heeft geklonken. Toen hij nog in een flow zat, zoals hij het zelf noemt.
‘Wil je nog een kopje koffie?’
‘Ah, ja. Dat kan ik wel gebruiken’
Als hij niet reageert op zo’n vraag of hij nog iets wil hebben, weet ze dat het goed zit. Het is haar manier om te vragen of hij lekker bezig is.

Ze weet nog dat hij er de vorige keer zeventien minuten over deed om een geschikt lettertype te vinden. Dat is uiteindelijk ook gebruikt in Indische Cake, zijn debuutroman. Die gaat over het geheime liefdesleven van Jan Pieterszoon Coen, met onthullingen over een verzwegen bastaardzoon, die hij had verwekt bij een lid van het koninklijk huis. Het verhaal begint in Baarn en eindigt in Atjeh, waar Coen uiteindelijk in 1629 tijdens de Atjeh-oorlog is overleden. Het boek is jubelend onthaald en als baanbrekend beschouwd. Volgens de Volkskrant ‘rammelt Indische Cake aan de grondvesten van de Vaderlandse geschiedenis’.
Harmen is een echte onderzoeksschrijver. Hij zoekt alles helemaal uit, wil alles weten. Alles in zijn boek klopt, niets is verzonnen. Het project heeft dan ook vijf jaar geduurd, waarvan hij er drie op Sumatra heeft doorbracht. Zij is meegegaan, en dat heeft ze geenszins erg gevonden.

‘Weet jij wel dat het lettertype Cambria door een Nederlander is ontworpen?’
Dat weet ze niet, en het kan haar ook niet schelen. Ze wil dat hij gewoon schrijft. Ze weet dat ze hem moet blijven steunen, maar vraagt zich tegelijkertijd af of dat het wel waard is. Natuurlijk, zijn boek is nog steeds hun voornaamste bron van inkomen, maar het begint allemaal wat krap te worden. Het voorschot dat hij van de uitgever heeft gekregen is weliswaar royaal geweest, maar niet eindeloos. Ze wil wel weer eens op vakantie.

‘Wil je anders een plakje ontbijtkoek, schat?’
‘Ontbijtkoek? Ontbijtkoek? Ontbijtkoek!’
Ze kijkt hem aan, ziet het aan zijn ogen. Dit heeft ze lang niet gezien. Het is oprecht, zo lijkt het. Een gouden ingeving.
‘In de gouden eeuw heeft Jan Pieterszoon Coen samen met Antoni van Leeuwenhoek en Christiaan Huijgens specerijen gevonden in de bossen op Bali. Daar ligt de basis van ontbijtkoek. Er zijn daar ongetwijfeld dingen gebeurd. Dit wordt een vervolg, een deel twee van Indische Cake: Ontbijtkoek. Bedankt, lieverd.’
‘We gaan naar Bali!’ roept zij verheugd.
Hij hoort het niet, en mompelt: ‘Century, 11-punts, 1,5 regelafstand. Goud.’



Wie is Matthijs van Asselt?

Matthijs van Asselt is komiek, held en neus van beroep. Als hij zich niet afvraagt hoeveel vorken er in de wereld zijn, dan berijdt hij wel een groene tractor of geeft hij zomaar grasmaaiers weg via Facebook. Dat absurdisme typeert de schrijver Matthijs van Asselt waarbij niet alles lijkt zoals het is en zeker niet alles is zoals het lijkt en als het wel lijkt zoals het is, dan moet je er vooral niks anders achter zoeken, want het kan niet altijd raak zijn. Desondanks is Matthijs de absolute publiekslieveling van Het Schrijversgenootschap zoals Dirk Kuyt dat ooit bij Liverpool was. (JE / HdK) Volg Matthijs op Twitter →
Standard