Dwergwerpen

Hoogmoed komt voor de val

Welkom bij een nieuwe aflevering van Andere tijden, andere sporten. We staan vanavond stil bij het wonderlijke verhaal van Tommie Samuels. Eens was Tommie een gevierd sportman waar heel Nederland trots op was. Nog niet eens zo lang geleden was hij als officiële wedstrijddwerg de eerste en enige Nederlander die een WK finale speelde. Even was het de populairste sport van Nederland, maar toen ging het gruwelijk mis. Dit is het wonderlijke verhaal van Tommie Samuels.

“Ik ben begonnen zoals iedereen begint: bij de junioren. Ik woonde destijds in Amstelveen, nog bij mijn ouders in een klein arbeidershuisje. Elke dag was ik op de club te vinden, werkend aan mijn valtechniek. Daar begon ook de samenwerking met Sander de Beer, een geweldige werper, die later ook nog naam heeft gemaakt in het honkbal. Samen wonnen we bijna elk jeugdtoernooi in Nederland. Het was een mooie tijd, ik heb er veel aan te danken. Ik heb er zelfs mijn eerste vrouw ontmoet, Greetje. We raakte tijdens het warmgooien aan de praat, het klikte en even later lagen we naast elkaar. Ik geloof bij de twaalf meter lijn. Het waaide hard die dag, ik weet het nog goed.”

“Samen met Sander maakte ik de stap naar de senioren en al gauw volgende ons eerste succes daar op het Europees Kampioenschap in Thialf. Het was in de tijd toen dwergwerpen nog in de pauze van het schaatsen werd gehouden. Je kunt het je nu haast niet meer voorstellen. Kijk, dit is een foto van mij en Rintje Ritsma. Ik sta linksonder.
Maar goed, je kunt wel zeggen dat Sander en ik dankzij onze successen de sport op de kaart hebben gezet in Nederland. De ledenaantallen liepen toe, mensen gingen met vrienden thuis op zolder werpen en wij werden bekende Nederlanders. Het was een mooie tijd, want eindelijk kon ik uitleggen dat dwergwerpen niet zomaar een spelletje is. Want dat dacht men toen, hè. Dat het een spelletje was dat je speelde in de kroeg, met een paar biertjes op. Maar dat is het dus niet. Het komt allemaal neer op techniek en tactiek. De juiste snelheid, het inschatten van de luchtweerstand en het tijdens je daling inschatten van de beste valhoek. Daarom heet de sport ook dwergwerpen en niet dwergslingeren of dwergsmijten. Techniek is zo belangrijk, meneer.”

“Het ging mis na het WK van 1997 in Zweden. Ik was als eerste Nederlander de officiële wedstrijddwerg, wat inhield dat ik mocht spelen in de finale. Een ongelofelijke eer. Die dag staat me nog zo helder voor de geest. Er zat ruim 50.000 man in dat stadion en Angor Anjenson gooide me in die finale 28,3 meter weg. Ik wist in de lucht al dat dit een nieuw wereldrecord zou worden. Zoiets voel je meteen.
Daarna brak de spreekwoordelijke pleuris uit in Nederland. Ik werd op Schiphol onthaald als een held. “Le Petit Prince,” kopte de Telegraaf en die gebruiken echt nooit een Frans woord, dus moet je nagaan hoe speciaal dat was. Het was het startsein voor de commerciële honden. Ineens was dwergwerpen dé sport van Nederland. Een grote chipsfabrikant gaf Dwergies weg in hun zakken, Roel van Velzen werd ineens gezien als een muzikaal genie en ik heb zelfs een middag lang Mens Dwerg Je Niet spellen moeten signeren. En eerlijk is eerlijk, even is het mooi om op zo’n hoogte te zitten. Het is een heerlijk gevoel als mensen tegen je opkijken. Je wordt verblind door het succes en de adoratie en je raakt verslaafd aan het op grote voet leven.”

“Uiteindelijk hebben we de sport zelf de grond ingedrukt. Het publiek keerde massaal tegen ons toen we met SBS6 in zee gingen voor het programma Sterren Werpen. Roel van Velzen met een cape om en een valhempje op kon men nog hebben, maar de spreekwoordelijke druppel was het duo Patricia Paay en Gordon. Eeuwig zonde dat we het ooit zo ver hebben laten komen. Het was ooit zo’n nobele sport en om dan na jaren van hard werken Gordon in zo’n klein glitterpakje te zien… We kwamen van zover…
Sorry jongens, kunnen we even stoppen met draaien? Het is me… Ik kan het nog steeds niet geloven… Ongelooflijk…”

Dit was Andere tijden, andere Sporten van deze week met het wonderlijke en aangrijpende verhaal van Tommie Samuels, voorheen Dwerg des Vaderlands. Volgende week zijn we er weer en dan duiken we in de vergeten sport onderwaterbasketbal. Bedankt voor het kijken en nu terug naar onze tijd.

Standaard