Verhaal #230 • Afgesproken thema: Vacature

Ook zij hebben vacatures

‘We zoeken een visionair, een leider, iemand die met beide benen op de grond staat maar precies weet waar hij heen wil lopen. Een mensenmens, maar ook iemand die goed knopen kan leggen. Iemand die recht door zee is, en zwart-wit kan denken wanneer dat nodig is, maar op andere moment weer heel genuanceerd meediscussieert.’

Joeri las de vacaturetekst nog eens door. Wat hem betreft kon dit er prima mee door. Hij was er zelfs wel trots op. Hij twijfelde nog of hij de zin ‘Omarmt tradities, maar schuwt de verandering niet’ zou toevoegen. Per slot van rekening had je zo iemand wel nodig, die niet onnodig tegen de heilige huisjes aan zou komen schoppen. Hij zou z’n kruis moeten gaan dragen, maar datzelfde kruis net zo makkelijk in de brand moeten kunnen steken. Zelfs als daar tegenstand op zou komen.

Met wat kleine wijzigingen had Joeri de tekst aan Bas laten lezen. Die stond nu hoofdknikkend uit het raam te staren.
“Ja. Ja…” begon hij. “Ik voel ‘m wel, Joeri. Volgens mij heb je de essentie van onze organisatie prima samengevat. Maar vergeet je niet dat eigen materiaal noodzakelijk is?”
“Oh ja, dat zal ik even toevoegen. Iets als ‘Eigen materiaal – denk aan het juiste textiel – is vereist’?”
“Lijkt me op zich prima. Ik twijfel een beetje aan die zin met ‘geen negen tot vijf-mentaliteit’. Dat lijkt me zo logisch in ons vakgebied dat het er wat mij betreft niet bij hoeft. Laat ‘m nog even aan Jan-Peter lezen. Die heeft altijd een goed oog voor dit soort dingetjes. JP, kom er even bij, wil je?”
Jan-Peter keek verstoord op van z’n werk. “Wat is er? Ik moet nog een hoop voorbereiden voor vanavond. De fakkels zijn nog niet klaar en de route moet worden omgelegd door die werkzaamheden aan de Stationsstraat. Ik kan het nu eigenlijk even er niet bij hebben.”
“Het duurt maar heel eventjes. Het gaat om die vacaturetekst.”
Verzuchtend kwam Jan-Peter overeind en fronsend las hij de voorsteltekst van Joeri.
“Poeh, wel een hoop slagen om de arm hoor. Kan het niet wat directer? Bijvoorbeeld ‘veel werk in de avonduren, goed zicht vereist’?”
Joeri zuchtte. “Dat is toch niet directer? Zet er dan gewoon op dat-ie racist moet zijn.”
“Krijg je ‘m nooit geplaatst”, reageerde Bas.
“Nee, maar op deze manier krijgen we nul kandidaten” viel Jan-Peter hem bij.
“Natuurlijk wel. We moeten er gewoon op vertrouwen dat mensen dit net zo’n mooi avontuur vinden als wij. We doen het gewoon zoals-ie nu is. Klaar. Zijn we er maar vanaf. Joeri, zet jij ‘m online?”

Vijf minuten later stond de advertentie op Monsterboard: ‘Vestigingsmanager M/V (32 uur)’. Reacties konden naar ‘info@kkk.nl’.



Wie is Jan Emmens?

Die krullen, altijd weer die krullen. De krullen op het hoofd van geboren Fries Jan Emmens zijn in de Amsterdamse kroegen tegenwoordig minstens zo bekend als de nooit uit de mode rakende hits van André Hazes. Maar pas op, Jan is meer dan die krullen. Soms draagt hij bretels en bij heel speciale gelegenheden zelfs een stropdas. En dat proef je in z’n schrijven, die totale gekte en lak aan stijlregels. Van negen tot vijf hangt Jan de copywriter uit en dan is er ook nog die in de steigers staande comedyserie waar Nederland volgens hem al jaren op wacht. (HdK) Volg Jan op Twitter →
Standard