Verhaal #223 • Afgesproken thema: Oud & Nieuw

Horres en Van Dam in: Vuile Spelletjes

“Van Dam, wat doe jij vanavond?”

Mwah, beetje gamen met m’n zoontje denk ik. Hij heb zo’n nieuwerwetse Playstation 4.”
“Ah, ok. Goed zo. Goed zo.”
De kelder waar Horres en Van Dam zich in bevonden was ruim, twee keer zo groot als de gemiddelde studentenkamer, maar toch zat op elke muur bloed. Het lijk hing achterover op een bureaustoel. De resten van zijn hoofd lichtten op in de witte flikkering van het CRT-scherm.
“Een oudje dit hè. Zie je niet veel meer.”
Van Dam bukte bij de computerkast en schoof wat stukjes hersen aan de kant.
“Klopt. Pentium 2, als ik het zo zie.”
“Zonde om daar een hele kamer voor te gebruiken, als je het mij vraagt.”
“Hier kan je nog geen Fifa op draaien, Horres.”
“Fifa 2000 zou toch wel kunnen?”
“Op zich…”
“Nou, Van Dam, nu ben ik toch wel benieuwd.”
Horres liep naar het bureau toe en wilde de muis pakken.
“He, shit, rigor mortis.”
Met moeite trok Horres de vingers van de man één voor één van de muis af, liet de arm vallen en pakte de muis zelf vast. Gauw sloot hij het openstaande word-document waar hij nog net ‘Vaarwel’ op kon lezen en bekeek het bureaublad.
“Man, dit is wat zeg. Van Dam, zie je dit? Windows ’98 man! Ongelooflijk. Hij werkt nog!”
“Laat kijken, laat kijken!”
Van Dam duwde de bureaustoel met het lijk opzij en ging voor het beeldscherm staan. Uit de halve schedel van de man vielen stukjes hersens op de grond.
“Klassiekertje chef. Mag ik ‘m meenemen?”
“Lijkt me een kwestie van bewijsmateriaal verzamelen. Pak maar in. Maar wel voorzichtig.”
“Oh, moet je kijken,” zei Van Dam, die de muis van Horres had overgenomen, “Internet Explorer 5!”
“Nee toch!”
Horres en Van Dam keken gebiologeerd naar de enorme monitor.
“Even naar Google hoor.”
Van Dam schoof een oogbal aan de kant, poetste met z’n jas wat bloed van de letters en typte het adres in. Horres schoof gedachteloos het lijk uit de stoel en ging zelf zitten, waarna hij de stoel weer naar het bureau schoof. Een wieltje bleef hangen achter de linkervoet van de overleden man, die Horres geïrriteerd aan de kant duwde.
“Och man, dit duurt een eeuwigheid. Valt me nog mee dat-ie geen inbelverbinding had.”
“Wie? Oh, hij.”
Horres keek naar beneden en zag het briefje, dat met een mes op de borst van de man gespietst was. Er stond iets op over het leven en kinderen, maar Horres registreerde het allemaal niet. Hij hoorde alleen wat Van Dam naast hem zei.
“Fifa 2000! Hij heb ‘m!”

Lees de eerdere avonturen van Horres en Van Dam: Het Regent, Met Voorbedachten Rade en Het Witte Goud.



Wie is Jan Emmens?

Die krullen, altijd weer die krullen. De krullen op het hoofd van geboren Fries Jan Emmens zijn in de Amsterdamse kroegen tegenwoordig minstens zo bekend als de nooit uit de mode rakende hits van André Hazes. Maar pas op, Jan is meer dan die krullen. Soms draagt hij bretels en bij heel speciale gelegenheden zelfs een stropdas. En dat proef je in z’n schrijven, die totale gekte en lak aan stijlregels. Van negen tot vijf hangt Jan de copywriter uit en dan is er ook nog die in de steigers staande comedyserie waar Nederland volgens hem al jaren op wacht. (HdK) Volg Jan op Twitter →
Standard