Sollicatie

Was Promised You A Miracle van Simple Minds echt zo’n grote hit?

Onderweg naar het vakantiehuisje bereikt ons het bericht dat ze de baan niet heeft gekregen. Maar ze houden wel haar brief in het archief.

Ik sla op aanraden van de TomTom rechts af na 200 meter en zeg zeker te weten dat er nog meer kansen gaan komen. Daar moet ze op vertrouwen.
Ze kijkt uit het raam en blijft stil.
‘Laat het je vakantie niet verpesten,’ zeg ik ter hoogte van De Veluwe. ‘Je hebt je best gedaan, meer kun je niet doen.’
Geen antwoord.
De radiodeejay roept dat ze de allergrootste hits aller tijden gaan draaien. Maar eerst naar de reclame.
We halen een oude Peugeot in.
Dan zegt ze: ‘Ik dacht echt dat het dit keer raak was, Martijn.’
‘Ik weet het.’
‘Ik had zelfs een origineel antwoord op die pingpongballetjesvraag.’
‘Er is vast een logische verklaring. Waarschijnlijk hebben ze de vacature alsnog intern opgelost. Dat hoor je wel vaker.’
‘Zou je denken?’
‘Kan toch?’
‘Denk het.’
We draaien de snelweg af.
Ik moet de ruitenwissers aanzetten.
De wind probeert de auto omver te duwen.
Herfstvakantie in eigen land, je moet er van houden.
‘Je bent nog jong,’ zeg ik. ‘Je hebt te veel haast. Niet alles hoeft meteen. Vertrouw erop dat het goed komt. Echt.’
‘Hm.’
‘Je hebt talent, dat weet je. Dat komt altijd bovendrijven, geloof me nou.’
Ze zegt niks.
De radiodeejay houdt zijn woord en start een wereldhit in. Take On Me, van A-ha. Ik tik het intro mee op het stuur.
‘Hebben we wel een paraplu bij ons?’ vraagt ze. ‘Heb jij daar aan gedacht?’
‘Een wijs iemand zei eens dat je veel van man kan zeggen over de manier hoe hij omgaat met een regenachtige dag, zoekgeraakte bagage en in de war zittende kerstboomlampjes.’
‘Wil je nu zeggen dat we ook nog onze koffers kwijt zijn?’
Ik lach, hou er van hoe gevat ze uit de hoek kan komen.
‘Ik heb een paraplu in de achterbak gegooid. Dat van die kerstboomlampjes bewaren we tot na Sinterklaas, als je het niet erg vindt.’
Ze lacht. Eindelijk.
‘Had ik je destijds toch goed ingeschat.’
‘En dat zonder de pingpongballetjesvraag. Gelukkig had je ‘m niet intern opgelost.’
‘Martijn!’ roept ze hard. ‘Als Hans dit hoort!’
‘Geintje, kan je broer wel hebben. Al hoewel, zoals ik hem vorig jaar met die kerstboomlampjes in de weer zag, weet ik dat ook niet meer zeker.’
‘Wat een flapdrol ben je ook.’
We nemen de rotonde driekwart en slaan na 400 meter linksaf.
Was Promised You A Miracle van Simple Minds echt zo’n grote hit?
De rechterbanden door een grote plas. Geen fietser op het fietspad. Toch jammer.
‘Denk je echt dat ik talent heb?’ vraagt ze.
‘Ja, dat weet je toch,’ antwoord ik.
‘Echt of zeg je dat alleen omdat je mijn vriend bent?’
‘Echt.’
‘Oké.’
We komen in de buurt. Het moet hier ergens aan de rechterkant zijn.
‘Het heet De Krimphof,’ zeg ik. ‘Het zit aan de even kant. Nummer 46.’
Stapvoets over de natte straat.
‘Daar is het,’ zegt ze. ‘Bij dat grote bord met De Krimphof erop.’
‘Logisch.’
‘Maakt niet uit,’ zegt ze. ‘Zo hebben we allemaal onze kwaliteiten. Jij schijnt heel handig te zijn met kerstboomlampjes.’
De sfeer zit er gelukkig weer goed in.
We draaien het terrein op en ik zet Gold van Spandau Ballet af. Always believe in your soul en zo is het maar net.
‘He kijk,’ zegt ze triomfantelijk. ‘Ze hebben een pingpongtafel. Leuk voor in de regen.’

Standaard