Cliché

Zo’n dag op kantoor

“Lekker weertje, niet?”

Harm, door zijn collega’s ook wel Harm ‘clichéman’ De Grote genoemd, kwam de afdeling import binnen. Hij verdiende bij Harry Papier en Zonen geen vetpot, zo zei hij dan zelf, maar hij kon er een “aardige boterham van smeren”. Zonder z’n collega’s had Harm allang een andere baan gevonden, hield hij zichzelf en zijn prachtpartners-in-crime voor. Ook nu lachten ze hem toe.
“Nou, dat kun je wel zeggen!”
“Zonde dat we binnen zitten, hè?”
“Mijn koninkrijk voor een vrije dag! Haha!”
“Vanmiddag buiten lunchen?”
“Hopen dat je geen hagelslag op je brood hebt. Dat smelt zo!”
“Nee hoor,” stelde Harm zijn collega’s gerust, “Lekkere aardbeienjam. Was in de bonus, en je kent m’n vrouw. Hahaha!”
De afdeling lachte mee.
Ook Arie, de nestor van de groep, kon er wel om lachen. Ook zijn vrouw had wat met die bonusaanbiedingen van de Albert Heijn.
“Nog wat leuks gedaan van ’t weekend?” vroeg Marieke, de enige vrouw op de afdeling.
“Jaaa, lekker met de kids op stap geweest. Dierenpark Amersfoort.”
“Oh, met die giraffe?”
“Haha, ik zie dat iemand mijn Facebook weer veel te goed in de gaten heeft gehouden?”
Weer lachte de afdeling met Harm mee. Marieke hinnikte enigszins beschaamd. Het was natuurlijk waar. Marieke had alle vierenveertig foto’s die Harm die dag had gemaakt op Facebook bekeken. De meest gelikete foto was er één van een kauwende giraffe, waar Harm bij had gezet ‘Deze leek sprekend op ’t vrouwke’. Ook zij had hem geliket en er een grappige opmerking bijgeschreven: ‘Die lijkt anders meer op jou! ;-)’
Harm had haar opmerking geliket en eronder weer ‘Nou, dank je de koekoek’ geschreven.
“Koffie, iemand?”
Henk kwam gevat uit de hoek: “Alleen als je hebt, hoor.”
“Ik kan wel even zetten” wees Harm naar de volautomatische espressomachine.
De afdeling bulderde.
“Wie wil?”
Vingers gingen de lucht in.
“Zoals gebruikelijk” zei Bert.
“In een kopje?”
De afdeling dreunde.
Toen Harm eenmaal met een bak koffie aan zijn bureau zat, zei hij het volgende: “Nou, eens kijken of er vandaag nog voldoende internet voor mij over is. Of heb jij alles al opgemaakt met dat gefacebook van je, Marieke?”
Het gebouw schudde op zijn grondvesten.
“Gelukkig heb ik m’n kijk- en luistergeld wel betaald!”
Er ontstonden scheurtjes in de strakgewitte bepleistering.

Standaard