Verhaal #143 • Afgesproken thema: Lust

Reclame

Kent een vrouw lust zoals een man dat kent? Mijn docent godsdienst zei van niet.

Hij zei dat de seksuele gevoelens van een vrouw moeten worden gewekt door een man, zoals in Sneeuwwitje en Assepoester. En dan schijnt het ook nog zo te zijn dat je een vrouw iedere keer opnieuw het hof moet maken, voordat je het bed in duikt.

Lang heb ik het geloofd. Lang dacht ik dat vrouwen hun seksualiteit alleen maar even ‘openden’ om jou tevreden te stellen. Dat het hun niet kon boeien. Dat Sandra mijn behoeftes tolereerde. En ik dacht dat dat normaal was. Tot gisteravond. Tot dat reclameblok. Tot dat ene filmpje. Sandra bewoog een beetje. Ze spreidde haar benen lichtjes en haar mond viel net genoeg open om een euro plat tussen haar lippen te leggen. Wauw, zei ik. Ze herhaalde me. Toen het filmpje klaar was draaide ze haar hoofd naar mij. Haar blik was anders. Grote pupillen, oogleden ver uit elkaar, levendig. “Sandra,” zei ik. “Dirk,” zei ze. En daarna stond ze op, pakte m’n hand en trok me mee de kamer uit, de trap op, de slaapkamer in en het bed op. Ze deed niet eens de gordijnen dicht. Ik mocht haar zien. Ze trok de kleren sneller van mijn lijf dan mijn jongeheer enthousiast kon worden. Twee uur later stond ze op om te gaan douchen. Ik was gesloopt, kapot, vernietigd.

Vanochtend was ze weer kil en stil. Ze was weer wie ze altijd was. Daarom zit ik nu, ze is naar de supermarkt, op de bank met de telefoon aan m’n oor. Ik sta al twintig minuten in de wacht, maar dat geeft niet. Ik heb m’n vraag kunnen stellen. Dat ze me écht moeten vertellen wanneer het filmpje weer op de tv komt. Dat het een kwestie van leven of dood is. Dat het me niet uitmaakt hoe lang het duurt. Dat ik er zelfs voor wil betalen.

Nog vijf minuten later komt Natasja, de telefoniste, weer aan de telefoon. Ze zegt dat het haar spijt, maar dat de commercial is geschrapt omdat er teveel klachten over waren ontvangen. Wat voor klachten dan, vraag ik slapjes. Dat het geen geschikte reclame was, zegt Natasja. Dat er teveel bloot in zat.
Even blijf het stil tussen ons.
Kan ik die film niet nog ergens anders zien, wil ik weten. Nee, is het antwoord. Ze hebben hem zelfs van Youtube moeten verwijderen.
Ik begin zachtjes te huilen. Ik laat de telefoon vallen en hoor Natasja nog vertwijfeld vragen of er misschien nog iets is dat ze voor me kan doen. Ik begraaf mijn hoofd in de bank en til hem pas weer op als ik de achterdeur hoor. Dag schat, roept Sandra. Ik zeg niks. Kijk eens wat ik heb gekocht, zegt ze, waarop ze een sixpack Jillz op tafel zet.



Wie is Jan Emmens?

Die krullen, altijd weer die krullen. De krullen op het hoofd van geboren Fries Jan Emmens zijn in de Amsterdamse kroegen tegenwoordig minstens zo bekend als de nooit uit de mode rakende hits van André Hazes. Maar pas op, Jan is meer dan die krullen. Soms draagt hij bretels en bij heel speciale gelegenheden zelfs een stropdas. En dat proef je in z’n schrijven, die totale gekte en lak aan stijlregels. Van negen tot vijf hangt Jan de copywriter uit en dan is er ook nog die in de steigers staande comedyserie waar Nederland volgens hem al jaren op wacht. (HdK) Volg Jan op Twitter →
Standard