Carnaval

Innoveren kun je leren

“Heren, fijn dat jullie vandaag konden aanschuiven. Welkom. Voor de mensen die mij niet kennen: mijn naam is Gerard Janssen, met dubbel s. Ik werk nu vier maanden bij R&D als Research Analyst.”

Gerard blijft even stil. De zaal met in totaal dertien mannen, allen strak in pak, de ene nog ouder dan de andere, lijkt niet onder de indruk. De kale man rechts achteraan staart naar buiten.
“Ik neem aan,” vervolgt Gerard, “dat jullie het met me eens zijn als ik zeg dat FrieslandCampina moet innoveren. We staan al een tijd stil. Terwijl we verder moeten. Apple is ook nooit gekomen waar het nu is door stil te staan. Ze waren en zijn nog altijd op zoek naar het nieuwste van het nieuwste.”
Peilend kijkt Gerard de zaal door. Enkele pakken zijn wat meer naar hem toegedraaid, maar de sfeer blijft redelijk gelaten. De kale man rechts achteraan rolt z’n pen heen en weer, wat het enige geluid produceert dat nu klinkt. Gerard kucht. De man gaat door.
“Ook ik heb voor u het nieuwste van het nieuwste, vandaag. Zoals u allen weet zijn de natuurlijke inhaakmomenten voor zuivel steeds schaarser aan het worden. De meeste momenten zijn door ons en onze concurrenten al gepakt. Vertel eens: wie van u viert er Carnaval?”
Eén hand gaat aarzelend omhoog. De buurman van de kale man rechts achteraan stoot hem aan en fluistert iets in zijn oor, waarop hij verschrikt ook z’n hand in de lucht steekt.
“Wat is dat, een procentje of vijftien? Zoiets? Had ik wel verwacht. Niet al teveel. Als ik u nu zeg dat het percentage carnavalsvierders in het zuiden van ons land oploopt tot wel zestig procent, wat denkt u dan? Is dat een markt of wat?”
Ook nu laat Gerard even een stilte vallen. Genieten van de ontstane interesse. Er wordt wat geschoven, een aantal pakken gaat rechtzitten.
“We hebben kwalitatief onderzoek verricht onder een grote groep consumenten. Wat blijkt nou: men staat bijzonder positief tegenover een zuivelinhaker op Carnavalsgebied. Dus dat is wat we zijn gaan ontwikkelen. En ik ben bijzonder trots op het resultaat.”
Gerard grijpt onder de tafel, naar de twee pakken die hij daar had neergezet.
“Ik presenteer u, het ideale toetje voor Carnaval: Carnevla!”
Er gaat een slaak van opwinding door de zaal. De kale man staart Gerard met een open mond aan.
“Deze licht zoetzure vla smaakt heerlijk na typische Carnavalsgerechten als patat met mayo, frikadellen en zelfs kaassoufflés. Daarnaast brengt het de geïrriteerde maag tot rust. Handig, als je jezelf op maandag volkomen gesloopt op de badkamervloer aantreft.”
Er wordt nu geapplaudisseerd. De kale man is er bij gaan staan. Hij maant iedereen tot stilte en spreekt.
“Meneer Janssen, u kunt op zoek naar een leuke nieuwe auto. Wij betalen.”

Standaard

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *