Verhaal #350 • Afgesproken thema: Als Pasen en Pinksteren op één dag vallen

The Pentacostal Principle

In eerste instantie leek het te beginnen als een normale wekelijkse persconferentie, maar zodra president Obama achter zijn katheder plaatsnam en de zesendertig camera’s van alle nationale nieuwszenders zijn bleek weggetrokken gezicht in close-up namen, wist de wereld: Er Is Iets Verschrikkelijks Gaande.

Barack keek vertwijfeld naar de camera’s, zijn vrouw, de vlag. Zijn onderlip trilde en hij leek naar woorden te zoeken. De angst brandde achter zijn ogen, de zaal verstomde. “De vijfde profetie van Dan Brown is uitgekomen,” stamelde hij hees. “In zijn laatste meesterwerk…” Hij moest pauzeren, een brok in zijn keel benam hem de adem. Hij kon de titel van het boek niet over zijn lippen verkrijgen. Slechts een enkeling in de zaal was dapper genoeg om het te fluisteren: “The Pentacostal Principle!” Barack vermande zich ging verder: “Er wordt niet aan getwijfeld dat dit een complot is van het islamterrorisme tegen de christelijke beschaving.”

De aanwezigen vielen huilend op hun knieën, kijkers thuis richtten gebeden en gezang op hun tv. Barack haalde adem, stootte één vuist in de lucht en riep: “De vijand zal niet ontkomen! Wij zullen een strategie ontwikkelen tegen…” Maar daar stopte hij. Want wie was deze mysterieuze mogendheid? Wie was in staat om de wereldorde op deze manier te bedreigen?

Nauwelijks tien minuten later rolde een communiqué van Vladimir Poetin van de fax. Daarin werd de beschuldigende vinger gericht op het Siberisch bevrijdingsfront én de autonome regering van Oekraïne. China ontkoppelde het Internet, India ondernam snel nog een atoomproef en in België trad de koning tijdelijk terug.

Het CERN stuurde een persbericht: “Wij waren het niet. We zijn hoogstens in staat om één seconde te doen verdwijnen, geen vijftig hele dagen!” Het publiek wist niet dat het tijdsverloop inderdaad al kon worden beïnvloed, was verrast en raakte nog meer in paniek. Dit leidde tot zeker twaalf anonieme aanvallen op willekeurige instituten. In één nacht gingen MIT, CERN en LOI in vlammen op. Wat LOI betreft, bij dergelijke wereldrampen heb je nou eenmaal ‘collateral damage’.

Greenpeace vreesde een milieuramp, de VN een militaire ramp, het Rode Kruis juist een humanitaire ramp.

Wall-Mart, HyperMarché en LIDL reageerden opportunistisch en gooiden survivalpakketten en regenponcho’s in de aanbieding. Gasmaskers waren binnen een uur nergens meer te krijgen. Fabrieken van atoomvrije prefabschuilkelders maakten overuren.

Een bericht van een onbekende terreurbeweging in het hooggebergte van Tibet, die de verantwoordelijkheid opeiste (men sprak van “potentieel miljarden doden”) werd drie minuten later alweer tegengesproken door de Chinese regering, die bovendien eiste dat alle exemplaren van het boek van Dan Brown tegelijk met de rebellen werden vernietigd.

Drie dagen later was het Pasen, overal ter wereld werd de adem ingehouden. Het leger stond in de hoogste staat van paraatheid, AirForce One cirkelde over de stad. Er gebeurde niets. Tweede Paasdag kwam, er gebeurde niets. Geen Apocalyps, geen Holocaust. Laat staan Pinksteren. PVV en SP stelden kamervragen: hoe kon dit gebeuren? Wie was verantwoordelijk voor de onkosten ter preventie van… van wat eigenlijk?

Op dat moment vond ergens in midden-Italië een heimelijke ontmoeting plaats van een jonge Limburge kapelaan met de paus. De kapelaan had in zijn parochieblaadje per ongeluk voorgerekend op welke datum Pinksteren valt, namelijk veertig dagen na carnaval. Helaas las niemand de inderhaast geplaatste correctie op de website, waarin hij uitlegde dat hij Pásen had bedoeld, niet Pinksteren, sorry, sorry en duizend excuses. Deze gevolgen kon hij toch niet vermoeden? De paus besloot om een persbericht uit te sturen om de rekenfout recht te zetten. Het bericht bereikte slechts pagina zestien van Trouw. De overige pers was alweer hyperventilerend bezig met het gerucht dat Keulen en Aken op één dag gebouwd waren.

Door: Ron van Wieringen



Wie is gastschrijver?

Dat ben jij! Nou ja, als je een beetje handig met woorden bent. Jouw verhaal ook op de website van Schrijversgenootschap De (Voorheen) Lege Bladzijde? Stuur je beste werk naar info@schrijversgenootschap.nl en laat je lezen!
Standard