Verhaal #290 • Afgesproken thema: Tuinieren

Het Bloemenboek

Het erf van Mama Lotte was het grootste erf dat kleine Lisa kende. Het erf van haar moeder was zo groot als zes stappen van voren naar achteren en acht stappen van links naar rechts. Het erf van tante Sa was 10 stappen van voren naar achteren en acht stappen van links naar rechts. Maar het erf van hun moeders moeder was veel te groot voor Lisa om de stappen te tellen. In plaats daarvan telde ze de tijd dat ze van de ene uiteinde naar de andere kon rennen. Palmentuin kon Lisa rennen van de ene ingang naar de andere in zestien tellen, en die van Mama Lotte twee keer zoveel.
Elke zondag wanneer haar moeder en tante hun grootmoeder bezochten gaven ze Lisa vrij om te rennen over het erf. Door de week zat Lisa in een buurt waar elke week een overval gepleegd werd of een kleine meisje door auto’s overreden werd. Dus zat ze maar in huis met haar grote bladeren en bloemen boek die rook naar vers getrokken thee. Want elke zondag mocht Lisa vrij rondrennen. En vaak glipte ze een bloemetje of blad in haar zak om te laten drogen in haar boek. Ze zette een paar stevige woordenboeken erop liggen, en een paar weken later snoof ze de bittere zoete geur uit de pagina’s.

Maar op een dag vond Lisa een vreemd soort blad in een hoekje van het erf. Het was een sterachtige blad met zigzag randen die heel eenzaam tussen de fajalobi’s en angalampoes groeide. Lisa negeerde de struik met de vurige liefdesbloemen en de opgezette fleurige rood en gele bloemen die als een trap uit elkaar groeide en toch niet in haar schrift zou passen, en ging voor het vreemde kruid. Het rook raar maar niet onprettig, besloot ze voor ze de blad in haar broekzak frommelde.

Een paar weken later tijdens het schoonmaken vond de moeder van Lisa haar bloemenschrift. Ze keek eventjes rond als ze iemand zag, en legde toen haar neus tussen de pagina’s en snoof diep. Een diepe bittere maar zoete geur kwam eruit. Met iets extra’s, maar moeder kon het niet precies plaatsen. Ze nam nog een grote snuif en legde het schrift weer onder de woordenboeken.
Niet lang kwam tante op bezoek. Ze had de woordenboeken die ze aan moeder geleend had nodig. Tante Sa zag haar zus dansen op haar erf en elke zevende stap naar achteren en negende stap naar links of rechts botsen tegen het hekwerk. Voordat ze moeder erover kon vragen zag ze echter haar woordenboeken op een dikke bundeltje schriften. Tante keek eventjes rond als ze iemand zag, en legde haar neus tussen de pagina’s…

Kleine Lisa kon nog een hele tijd rennen van de ene kant van oma’s erf tot de andere. Oma zelf bleef nog steeds op de klok kijken tot een van haar dochters haar klein dochters zou ophalen. Toen de zon al dreigde onder te gaan besloot oma haar zelf maar naar huis te brengen, maar niet voor ze een eenzame sterachtige blad tussen een struikje plukte.

Door Zerachiel van Mark



Wie is gastschrijver?

Dat ben jij! Nou ja, als je een beetje handig met woorden bent. Jouw verhaal ook op de website van Schrijversgenootschap De (Voorheen) Lege Bladzijde? Stuur je beste werk naar info@schrijversgenootschap.nl en laat je lezen!
Standard