Verhaal #130 • Afgesproken thema: Failliet

Henk & Bert

Henk woont nog bij zijn moeder. Hij beseft dat er weinig mensen zijn die dezelfde naam dragen en nog bij hun ouders wonen, maar dat kan hem niet zoveel schelen.

Hij gaat lekker zijn eigen gang. Hij houdt van zijn moeder en kan zich geen leven zonder haar inbeelden. Zij is immers de vrouw die elke ochtend zijn stropdas knoopt en zijn lunchtrommel verzorgt.

Henk heeft nooit veel nodig. De kleinste dingen in het leven zorgen voor de grootste glimlach op zijn gezicht. Bijvoorbeeld die ene eerste dag van het jaar dat de vrouwen blote enkels of zelfs benen tonen op straat. Daar kan hij dan de hele dag van glunderen en de orde van de dag compleet langs hem laten gaan.

Henk is niet populair en dat vindt hij eigenlijk wel fijn. Al die aandacht, wat moet je daarmee? Misschien komt dat wel een beetje door zijn uiterlijk. Henk is niet knap en draagt een bril met een montuur waar je zelfs in de jaren ’80 niet mee de straat op zou durven. Bovendien is zijn kapsel sinds die tijd ook niets veranderd. Een donkerbruine ‘doe-maar-normaal-dan-doe-je-al-gek-genoeg-coupe’.

Henk groeide op in de stad, waar hij veel mensen ontmoette, maar hij wist tot nu toe de dans der liefde te ontspringen. Op zijn werk lopen zat pittige tantes rond, waar hij evenveel contact mee heeft. Maar als het even kan sluit hij zich op in zijn kamer op de bovenste verdieping.

Veel hobby’s heeft Henk niet. Eigenlijk maar één. Kamperen. Het liefst in z’n eentje. Weg van alle drukte en lekker doen waar hij zelf zin in heeft. Henk heeft een oude caravan. Ooit van zijn oom geweest.

Henk heeft maar één echte vriend, Bert. Elk jaar spreken ze af op de camping om te vissen. Twee weken lang bespreken ze hun jaar. Bert is een hele andere man dan Henk. Bert is aandachtsgeil. Een echte opschepper en iemand die altijd zijn zin doordramt. Bovendien is hij felblond en staat hij bij velen bekend als de man met dat gekke haar. Misschien kunnen ze juist daardoor wel zo goed met elkaar opschieten. In de ogen van Henk heeft Bert vaak waanideeën. Maar dat zegt Henk liever niet.

Uren per dag vissen ze. Vaak tot in de kleine uurtjes. Ze hebben een ritueel dat al jaren bestaat. Bij elke vis die gevangen wordt, kijken ze op welke bekende politicus hij het meest lijkt. Ze vernoemen de vis naar het bestuurslid. Daarna maken ze het dier belachelijk, gaan ermee op de foto en gooien het terug in het water.

Vandaag is het weer zover. Het jaarlijkse kampeerfestijn begint vanavond. Henk zit in de auto en sleurt de kleine caravan achter zich aan. Om zeven uur heeft hij met Bert afgesproken bij de slagboom van de camping. Hij heeft er maanden naar uitgekeken. Er is veel te vertellen wat hij aan niemand anders kwijt kan.

Met ‘Born To Be Wild’ hard aan in de auto houdt Henk zich netjes aan de snelheidslimiet. Zodra Henk de camping oprijdt, gaat de telefoon. Het is Bert. Henk kan hem zien staan. Hij lijkt boos op de grond te stampen. Henk zet zijn auto aan de kant van de weg met het alarmlicht aan. Hij loopt naar Bert.

Op de grond ligt iets wat ooit een bord moet zijn geweest. Henk raapt de stukken bij elkaar. Ineens wordt duidelijk waarom de auto van Henk de enige op de parkeerplaats is en waarom er verder niemand in de wijde omtrek te bekennen is. ‘Failliet’ staat er.

Ze beseffen dat het jaarlijkse visavontuur niet doorgaat en – nog veel erger – hun kampeerparadijs voorgoed is gesloten. Na enkele minuten snikkend in elkaars armen te staan besluiten ze terug te keren naar hun rijtuigen.

Bert rijdt op zijn motor met zijspan achter Henk aan. Na vijftien minuten zijn ze bij Henks moeder. Ze zat al klaar met een glas melk en wat koekjes.

Dan wordt er op de deur geklopt. Mark schrikt wakker in z’n torentje. ‘Binnen’, zegt hij. Geert doet de deur op een kier en vraagt: ‘Angela en Nelson zijn er, ga je mee?’

Door: Rick Akerboom



Wie is gastschrijver?

Dat ben jij! Nou ja, als je een beetje handig met woorden bent. Jouw verhaal ook op de website van Schrijversgenootschap De (Voorheen) Lege Bladzijde? Stuur je beste werk naar info@schrijversgenootschap.nl en laat je lezen!
Standard