Verhaal #127 • Afgesproken thema: Kantoor

Regenboog

De wereld was nog nooit zo geweest als nu. Bedacht Job. Dat is een zin die je altijd kunt blijven herhalen, de hele dag door.

Nu is nu alweer niet meer nu. Hij had wel eens de opvatting gehoord of gelezen dat alles gelijktijdig plaatsvindt, dat het ‘nu’ alles omvat. Daar zat wel wat in. Want waren niet juist de herinneringen aan zijn kindertijd veel scherper dan zijn herinneringen aan wat er de afgelopen jaren allemaal was gebeurd. Ja, juist wanneer hij zich een gebeurtenis uit zijn kindertijd herinnerde was het alsof die gebeurtenis nog steeds plaatsvond. Het nu omvat alles, alles is nu. De loop der dingen is geen lijn, of een cirkel, maar een bal. Het heelal. Hij hoorde zijn moeder, die een boek voorlas terwijl hij naar het plafond keek in een net opgemaakt bed, schone pyjama. Zag de ogen van de vrouw die hem vals beschuldigde dat hij snoep gestolen had. Voelde zijn ontwrichtte elleboog, nadat een auto hem ondersteboven had gereden. Gek dat een elleboog tegelijkertijd ontwricht kan zijn en op zijn plek kan zitten. En ook grappig dat het was a… ‘Ha Job, vijftien euro, hier die kreeg je nog van me.’ Hij schrok op en zag Friso voor zich. ‘Oké.’ Vijftien euro? Maar waarom dan? Hij wilde het vragen, maar was te laat, want Friso was alweer weggelopen. Hij durfde hem niet na te roepen, voelde de andere collega’s kijken. Aarzelend en kijkend naar zijn pen op het bureau pakte hij zijn portemonnee. Een goed moment om naar huis te gaan. Hij keek om zich heen, zag mensen waar hij zichzelf ‘tot morgen’ tegen hoorde zeggen en deed de deur van kantoor achter zich dicht.

Op de fiets voelde hij de vijftien euro in zijn kontzak branden.

Een lot alstublieft.’
‘Een lot, wat bedoelt u? een staatslot?’
‘Oké.’
‘heeft u nog voorkeur voor een eindcijfer?’
‘Een eindcijfer?’ Dat woord kende hij nog van de middelbare school, zo’n twintig jaar geleden. ‘wat bedoelt u? eh ja, ik denk het wel.’
‘Of u voorkeur heeft voor een getal waarop uw lot eindigt.’
‘Oké, een 10.’
‘Dat is dan vijftien euro.’

Hij won de jackpot en nam ontslag. Verhuisde van appartement naar een rijtjeshuis. Legde een verzameling aan van alle pcgames die ooit gemaakt werden. Hij ging weer op voetbal.
De zon scheen en het regende tegelijkertijd. Lekker weer, slidings maken.

Door: Daan Groeneveld



Wie is gastschrijver?

Dat ben jij! Nou ja, als je een beetje handig met woorden bent. Jouw verhaal ook op de website van Schrijversgenootschap De (Voorheen) Lege Bladzijde? Stuur je beste werk naar info@schrijversgenootschap.nl en laat je lezen!
Standard