Verhaal #440 • Afgesproken thema: Horoscoop

Horrorscoop

Hij kon zijn ogen niet geloven, maar het stond er echt: ‘Schorpioen, uitkijken met open wonden en seksuele contacten vandaag, want voor je het weet heb je HIV te pakken.’ Snel keek hij wat de andere sterrenbeelden konden verwachten, maar daar stond niets speciaals.

‘Tweelingen, vandaag ontmoet jij de partner van je leven, als je jouw ogen maar goed open houdt.’

‘Kreeft, kijk uit met het eten van dat ene tentje op de markt. Voor je het weet zijn je darmen overstuur.’

‘Weegschaal, koop maar wat extra staatsloten, want de jackpot zou wel eens kunnen vallen op een van jouw lievelingsgetallen.’

De blik van Ciro keerde terug naar de inktzwarte tekst onder het schorpioen-logo’tje. De letters begonnen te dansen voor zijn ogen, en voor even hoopte hij dat ze bezig waren met een dansroutine, zodat als de dans voorbij was er een heel andere zin zou staan. Ook iets met de loterij wellicht, of iets over die promotie waar hij al zo lang op wachtte. Het mocht niet baten: de letters veranderden niet van plek.

Ciro’s prachtige vrouw Apollonia Vitelli-Corleone kwam het kleine keukentje binnengehuppeld. Ondanks haar vierendertig jaren verkeerde haar wulpse lichaam – dat toch reeds twee kinderen had gebaard en zich daarmee het recht op verlepping had toegeëigend – nog in optima forma. Ze droeg een donkerrood jurkje zonder bh en haar ferme buste hupte gezellig mee met haar opgewekte loopje. Ze zwaaide haar zwarte pijpenkrullen over haar linkerschouder en vroeg plagerig: “Ciao bello! Wat heeft je horoscoop voor je in petto?”

Normaalgesproken was dit het moment dat Ciro de krant neer zou slaan en Apollonia liefdevol op haar lippen zou zoenen. Daarna zou hij, terwijl hij theatraal zou praten over de nabije toekomst die de horoscoop hem voorspeld had, de keukentafel verruilen voor het aanrecht, om een heerlijk kopje espresso te zetten voor haar: de moeder van zijn kinderen, zijn trofee, zijn alles. Vandaag niet. Vandaag reageerde hij niet.

“Schat? Hallo?” vroeg Apollonia licht gepikeerd.

Ciro hield de krant voor zijn gezicht en bromde terneergeslagen: “Sorry lief, nu even niet. Ik krijg waarschijnlijk HIV vandaag.” Apollonia’s swag transformeerde van vrolijk in ernstig. “HIV? Malloot, waar heb je het over?” “Kijk dan!”, schreeuwde Ciro. “Het staat hier, zwart op wit in de krant!” Apollonia boog voorover en las mee over Ciro’s linkerschouder.

“Nee joh,” gilde ze uit. “Geweldig! Ik moet staatsloten kopen!”
“Staatsloten?”, ontplofte Ciro. “Staatsloten? Ik raak besmet met een dodelijk virus en jij maakt je godverrrrredommme druk om staatsloten?”

“Ach dat is zo typisch JIJ, Ciro!” ratelde Apollonia geïrriteerd. “Lees dan: ik maak een goede kans de loterij te winnen! Maar nee, het moet ALTIJD weer om jou draaien.”

Ciro keek weer onder het zwarte plaatje van een weegschaal en las inderdaad: ‘Koop maar wat extra staatsloten, want de jackpot zou wel eens kunnen vallen op een van jouw lievelingsgetallen.’
Ondertussen ratelde Apollonia verder. “Wat is nou de kans dat je écht besmet raakt? Je bent toch geen homo? Je bent toch niet zwart? Che cazzo! Madonna!”

Het werd zwart voor Ciro’s ogen en in een flits stond hij op en haalde hij uit met de achterkant van zijn hand. PATS! Hij schrok: voor het eerst in zijn leven had hij een vrouw geslagen. En niet zomaar een vrouw: zijn vrouw, de moeder van zijn kinderen, zijn alles!

“AUW!” gilde Apollonia, die vuurrood werd. Een korte stilte. Een traan rolde tergend langzaam over Apollonia’s wang.

Door: Luuk Zegers



Wie is gastschrijver?

Dat ben jij! Nou ja, als je een beetje handig met woorden bent. Jouw verhaal ook op de website van Schrijversgenootschap De (Voorheen) Lege Bladzijde? Stuur je beste werk naar info@schrijversgenootschap.nl en laat je lezen!
Standard