Horoscoop

Horrorscoop

Hij kon zijn ogen niet geloven, maar het stond er echt: ‘Schorpioen, uitkijken met open wonden en seksuele contacten vandaag, want voor je het weet heb je HIV te pakken.’ Snel keek hij wat de andere sterrenbeelden konden verwachten, maar daar stond niets speciaals.

‘Tweelingen, vandaag ontmoet jij de partner van je leven, als je jouw ogen maar goed open houdt.’

‘Kreeft, kijk uit met het eten van dat ene tentje op de markt. Voor je het weet zijn je darmen overstuur.’

‘Weegschaal, koop maar wat extra staatsloten, want de jackpot zou wel eens kunnen vallen op een van jouw lievelingsgetallen.’

De blik van Ciro keerde terug naar de inktzwarte tekst onder het schorpioen-logo’tje. De letters begonnen te dansen voor zijn ogen, en voor even hoopte hij dat ze bezig waren met een dansroutine, zodat als de dans voorbij was er een heel andere zin zou staan. Ook iets met de loterij wellicht, of iets over die promotie waar hij al zo lang op wachtte. Het mocht niet baten: de letters veranderden niet van plek.

Ciro’s prachtige vrouw Apollonia Vitelli-Corleone kwam het kleine keukentje binnengehuppeld. Ondanks haar vierendertig jaren verkeerde haar wulpse lichaam – dat toch reeds twee kinderen had gebaard en zich daarmee het recht op verlepping had toegeëigend – nog in optima forma. Ze droeg een donkerrood jurkje zonder bh en haar ferme buste hupte gezellig mee met haar opgewekte loopje. Ze zwaaide haar zwarte pijpenkrullen over haar linkerschouder en vroeg plagerig: “Ciao bello! Wat heeft je horoscoop voor je in petto?”

Normaalgesproken was dit het moment dat Ciro de krant neer zou slaan en Apollonia liefdevol op haar lippen zou zoenen. Daarna zou hij, terwijl hij theatraal zou praten over de nabije toekomst die de horoscoop hem voorspeld had, de keukentafel verruilen voor het aanrecht, om een heerlijk kopje espresso te zetten voor haar: de moeder van zijn kinderen, zijn trofee, zijn alles. Vandaag niet. Vandaag reageerde hij niet.

“Schat? Hallo?” vroeg Apollonia licht gepikeerd.

Ciro hield de krant voor zijn gezicht en bromde terneergeslagen: “Sorry lief, nu even niet. Ik krijg waarschijnlijk HIV vandaag.” Apollonia’s swag transformeerde van vrolijk in ernstig. “HIV? Malloot, waar heb je het over?” “Kijk dan!”, schreeuwde Ciro. “Het staat hier, zwart op wit in de krant!” Apollonia boog voorover en las mee over Ciro’s linkerschouder.

“Nee joh,” gilde ze uit. “Geweldig! Ik moet staatsloten kopen!”
“Staatsloten?”, ontplofte Ciro. “Staatsloten? Ik raak besmet met een dodelijk virus en jij maakt je godverrrrredommme druk om staatsloten?”

“Ach dat is zo typisch JIJ, Ciro!” ratelde Apollonia geïrriteerd. “Lees dan: ik maak een goede kans de loterij te winnen! Maar nee, het moet ALTIJD weer om jou draaien.”

Ciro keek weer onder het zwarte plaatje van een weegschaal en las inderdaad: ‘Koop maar wat extra staatsloten, want de jackpot zou wel eens kunnen vallen op een van jouw lievelingsgetallen.’
Ondertussen ratelde Apollonia verder. “Wat is nou de kans dat je écht besmet raakt? Je bent toch geen homo? Je bent toch niet zwart? Che cazzo! Madonna!”

Het werd zwart voor Ciro’s ogen en in een flits stond hij op en haalde hij uit met de achterkant van zijn hand. PATS! Hij schrok: voor het eerst in zijn leven had hij een vrouw geslagen. En niet zomaar een vrouw: zijn vrouw, de moeder van zijn kinderen, zijn alles!

“AUW!” gilde Apollonia, die vuurrood werd. Een korte stilte. Een traan rolde tergend langzaam over Apollonia’s wang.

Door: Luuk Zegers

Standaard
Horoscoop

Horoscopen, die zijn pas absurd

Jarenlang heb ik een vriend gehad die een intense haat koesterde jegens horoscopen. Die vriend, laten we hem Adriaan noemen, had zelfs een spandoek waarmee hij elke zondag na Studio Sport door het dorp liep. Veelal zwijgend, want de tekst boven zijn hoofd zei volgens hem alles: “Laat je niet voorliegen door Astrologen!”

Ik zeg nu wel vriend, maar dat was Adriaan niet echt van mij. Kan immers ook niet, schorpioenen en weegschalen gaan nooit goed door één deur, dat weet iedereen. Nee, Adriaan was gewoon mijn buurman, maar om dat nou meteen te gaan roepen is ook weer zoiets. En ik ben trouwens onlangs verhuisd naar de andere kant van het dorp en Adriaan niet, dus buren zijn we ook niet meer. Afijn, het zou dus een boel verwarring hebben geschopt als ik meteen in de eerste alinea, tevens de belangrijkste alinea voor stukjes op het internet, had vermeld dat Adriaan mijn buurman was (en dus niet meer is) en niet mijn vriend. Sowieso heb ik bewust stelselmatig geen vrienden die geboren zijn in het jaar van de Dansende Bever (1969), maar daar loop ik begrijpelijkerwijs niet zo mee te koop.

Maar goed, mijn oude buurman Adriaan had dus een gloeiende hekel aan horoscopen. Nog steeds trouwens, maar sinds ik verhuisd ben is ons contact verwaterd en ben ik iets minder op de hoogte van de huidige situatie omtrent zijn haat. Teleurstellend, maar zo gaan die dingen.

Misschien is het leuk als u weet dat toen Adriaan nog mijn buurman was, hij en ik regelmatig samen naar voetbalwedstrijden keken als onze vrouwen samen op stap gingen. In de kelder heb ik een mooie zithoek gebouwd waar een grote, platte televisie staat en daar hebben we dan ook geregeld een wave gedaan en voor menig goal van Ajax gejuicht. Weliswaar ben ik een geboren Feyenoord-fan, maar dat maakte voor Adriaan en mij niks uit. Het zijn maar voetbalclubs, er zijn belangrijkere zaken in het leven.

Ik vertel dit allemaal omdat ik gisteren Adriaan zag, met z’n spandoek voor de Kruidvat. Dit verbaasde me, want niet alleen was hij een echte Etos-man, het was ook gewoon een zaterdagmiddag en naar mijn weten was er geen uitzending van Studio Sport geweest. Ik maakte een foto voor mijn Twitter-account @lachenomspandoeken en liep toen op mijn oude buurman af.

‘Ha, die Adriaan!’ zei ik opgewekt, maar niet te opgewekt, want het was maar mijn oude buurman en niet een oude vriend die naar de andere kant van de wereld was geëmigreerd zonder ook maar een berichtje voor me achter te laten.
‘Hoi Bas,’ antwoordde hij. ‘Hoe is het?’
‘Prima hoor, z’n gangetje. Nog steeds aan het protesteren dus?’
‘Iemand moet het doen.’
‘Da’s ook weer zo.’
Voor mijn gevoel waren we u wel uitgepraat, want waar moet je het met een oude buurman nog over hebben als alles reeds is gezegd. Je kan wel beginnen over de heg die nog gesnoeid moet worden of de eikenboom die alle zon in de achtertuin opslokt, maar dat zijn meer dingen die je voor de etalage van de Etos bespreekt, niet voor de Kruidvat. Toch had ik nog één belangrijke vraag: ‘Waarom protesteer je eigenlijk vandaag en niet zoals vaker op zondagavond na Studio Sport?’
Adriaan lachte, alsof hij die vraag al had verwacht.
‘Interlandvoetbal,’ zei hij toen.
‘Interlandvoetbal?’ vroeg ik.
‘Ja, interlandvoetbal, er is dus geen reguliere Studio Sport morgen. En dan kan ik net zo goed vandaag protesteren.’
Daar had ik niks tegen in te brengen, dus ik groette Adriaan en zette weer koers richting huis. Het werd al donker en ik moest de kelder nog stofzuigen want niks is vervelender dan met je verre buur in een laag stof te kijken naar de verrichtingen van het Nederlands Elftal.

Standaard
Horoscoop

Lieve Mona,

Ik ben Marina van Hout. Ik ben 37 jaar en ik heb een probleem. Ik heb nog nooit seks gehad. Hoewel veel mensen in mijn omgeving zeggen dat het niet zo is, vind ik het zelf vrij abnormaal. De meeste van mijn vriendinnen zijn namelijk al vóór hun twintigste ontmaagd.

Ik ben niet goed in flirten en word altijd verlegen als een man in de discotheek naar me kijkt. Dan ga ik snel naar de wc, in de hoop dat hij weg is als ik weer terug kom. Nu ben ik overigens al jaren niet meer in een kroeg geweest, want mijn vriendinnen zijn allemaal getrouwd en ze hebben kinderen.
Ik heb nog nooit een relatie gehad, terwijl ik dat wel graag zou willen. Ik wil óók weten hoe het is om bemind te worden.
Ik heb al van alles geprobeerd. Toen ik 28 was ben ik naar een koffiedik vrouwtje geweest. Zij zei me – nadat ik van een kopje veel te sterke Turkse koffie had genipt – dat er binnen een aantal jaar iets moois op mijn pad zou komen. Nu kreeg ik in die tijd wel een leuke nieuwe baan, maar een man kwam niet in beeld.
Vier jaar later liet ik tarotkaarten leggen. De eerste kaart gaf aan hoe het in het verleden was. Nou ja, dat was niet zo’n boeiende kaart, want dat wist ik zelf ook wel. De tweede kaart zei wat over het heden, waar ik ook al van op de hoogte was. De derde kaart voorspelde de toekomst. Die was positief, maar de kaartenlegger zei er meteen bij dat het niet altijd klopt, omdat de toekomst niet vast ligt. En dat blijkt wel: vijf jaar later ben ik nog steeds maagd.
De handlezer was een beetje een vage kerel en zijn aanraking irriteerde me. Ik ben dus niets opgeschoten in al die jaren.
Nu is de keurslager van om de hoek een enorm lekker ding en met hem heb ik een beetje leren flirten. Maar mijn horoscoop is Stier en hij is Schorpioen. We zouden dus best goede vrienden kunnen zijn, maar geen minnaars. Eén keer kwam er een Tweeling voorbij, maar die heb ik vlug laten passeren, want dat kan nooit goed gaan!
Het sterrenbeeld Stier is meer dan gemiddeld erotisch en dat klopt ook! Ik sta al jaren in brand, maar er is niemand die mijn brandje komt blussen. Gelukkig zijn Stieren ook volhardend en hebben ze een flinke dosis wilskracht. Dat sterkt me. Ik zal doorgaan tot het bittere eind. Ik wil niet voor altijd als maagd door het leven.
Wat doe ik toch verkeerd lieve Mona? Heeft u misschien tips voor mij?

Liefs,
Een ongelukkige maagd.

Lieve Marina,

Wat ben jij een enorm zeikerige zweefteef zeg. Zoek een leven. Jij moet eens een keer een flinke beurt krijgen. Dat zou in één klap al je problemen oplossen.

Liefs,
Mona

Standaard
Horoscoop

Zijn vriend, zijn vader

Horace Kopie steekt in de brandende zon het plein van de moskee over, van de winkel naar de slager. Het is niet ver, het dorp is klein. Even verderop zit nog een bakker en iets dat voor apotheek door moet gaan en daar houdt het op. Ondanks de kleine afstand raakt Horace buiten adem, de lucht is hier anders dan thuis. Warmer, dikker. Stoffig.

Als zoon van een Amsterdamse printshopeigenaar is hij dit niet gewend. In het ouderlijk huis van zijn aanstaande zijn ze de mahr, de bruidsschat, aan het samenstellen. Volgens de dorpse traditie bestaat die uit een belangrijk erfstuk – een bajonet met het familiewapen erin gegraveerd –, een stuk vee en een object uit de familie van de vijand. Daarvoor gaat de bruidegom met de mannen van de familie van de bruid op pad om iets te ontvreemden. Als dat niet ongezien lukt, loopt het huwelijk hoogstwaarschijnlijk ernstige averij op. Ja, deze Arabieren geloven ook nog eens flink bij. Niks voor Horace, maar hij accepteert het. Voor de liefde. Het staat in de sterren, zeggen ze, net als dat zijn vader er niet bij kan zijn.

Gek hoe dingen kunnen lopen, denkt Horace terwijl hij op een plek van spaarzame schaduw is gaan zitten. Hij heeft zich zijn bruiloft weleens anders voorgesteld. Als puberjongen heeft hij dromerig naar de kapel van het Begijnhof staan kijken, waar hij Lisa van vier hoog dan eeuwig trouw zou beloven. Hoe anders is het nu, hier. In de zandbak, zoals zijn vader het land altijd noemde.
Hij mist zijn vader, hij mist Amsterdam. In de pauze samen wandelen, van de zaak op de Rozengracht tot aan Felix Meritis, een sigaret roken – überhaupt een sigaret kunnen roken – en dan de sfeer van de grachten innemen. Ongestoord een biertje drinken in de kroeg van zijn Griekse oom Rectos. Triviale dingen. Dingen die er nu niet meer in zitten.

De zaak is iets minder dan een jaar ouder dan Horace. Voordat zijn vader de printshop begint, kent die een onregelmatig bestaan in de horeca, zowel aan als achter de bar. Nadat zijn moeder zwanger blijkt, moet er iets gebeuren. Een verhaal dat zijn vader regelmatig op verjaardagen vertelt of aan zomaar iemand in de winkel, gaat over het signaal van bovenaf. Of, zoals zijn vader het noemt: een moment dat schriftelijk in de sterren stond. Dat hij kort voor de geboorte van Horace in Privé zijn horoscoop leest, hij kent de tekst nog uit zijn hoofd. ‘Er staat u een hoop te wachten, een ommekeer voor het einde van 1987 bijvoorbeeld.’ Zie je wel, roept hij dan uit terwijl hij met zijn armen de ruimte van de winkel benadrukt, zie je wel!

Hoewel hij met de jaren een bloedhekel aan het verhaal heeft gekregen, mist Horace juist nu de ‘zie je wel’ van zijn vader. Dat de beste man niet bij de bruiloft kan zijn doet hem pijn, zoals het zijn vader waarschijnlijk pijn had gedaan dat ze niet in Amsterdam trouwen. Het is niet anders, het heeft zo moeten zijn. En ondanks zijn ongeloof, hoopt Horace dat zijn vader het van bovenaf allemaal wel ziet. De sterren zijn hier beter zichtbaar dan in Amsterdam.

Standaard
Horoscoop

Stier

De komende week wordt voor de Stier een week van aanpoten. Je zult veel met mensen moeten samenwerken om tot een mooi resultaat te komen, en soms kan dat wel eens op je zenuwen werken. Stieren blijven nu eenmaal goed in individueel werk. Hou je dus in en kom in overleg tot een gezamenlijk standpunt. Dat is het beste voor alle partijen. Ook als één van die partijen een lul van jewelste is.

In je relatiezone komt deze week meer duidelijkheid. Als je eerder wat moeilijkheden had in de liefde, kan je nu rekenen op een zekerdere situatie. Ben je single, weet dan dat de ander zomaar eens om de hoek kan blijken te staan. Pas op met romantische rendez-vous op je werk. Hoewel het in eerste instantie heel spannend kan lijken, hangen er gevaren in de lucht. Let vooral op het gedrag van je baas, dat mogelijk tekenend zal zijn voor de verdere ontwikkelingen. Hij kan z’n ranzige mannelijkheid zo maar eens in een collega van je steken, terwijl hij toch duidelijk had gezegd dat jij de enige voor hem was. Donderdag valt Mercurius in het filosofiegedeelte van je horoscoop. Logisch dus dat je ineens een stuk emotioneler bent en dat er veel onverwachte gevoelens door je heen zullen schieten. Dit is hét moment om te laten zien waar je uit gebouwd bent en onverwerkte situaties eindelijk aan te pakken. Pas op dat je daarbij niet te ver gaat, want de volle maan valt die donderdag precies in het conflictkwartaal van de Stier. Het risico bestaat dat jij je volledig laat gaan – en dat kan heel nadelig zijn voor je carrière. Zelfs als je je hebt voorgenomen om die gore klootzak eindelijk terug te pakken door je bevlekte slipje in z’n tas te stoppen zodat die sloerie van z’n vrouw het zal vinden, denk dan twee keer na. Er staan deze week grote, levensveranderende gebeurtenissen op je te wachten, Stier. Zeker naar het einde van de week ga je het druk-druk-druk krijgen. En zie dat maar als een kans om je leven nog meer betekenis te geven. Alles wat zinloos is moet overboord. Ga eens op zoek naar je innerlijke kracht en werk van daaruit verder. Dat zal die drukke tijden zeker vergemakkelijken. Grote kans dat je dan de veranderingen aan het begin van de week al voelt aankomen. Al voelde je niet aankomen dat je manager alles en iedereen zou neuken en dat alles wat hij ooit tegen je gezegd heeft een gore leugen is. Maar goed, jij kunt ook niet alles goed doen, Stier, dus reken je het jezelf niet te zwaar aan. Dat hij je bezwangerde omdat een condoom hem zo slecht zit is helemaal zijn schuld en daar moet hij voor boeten. Zorg dat je aan het begin van de week poeslief tegen hem doet, zodat niemand jou verdenkt als hij vrijdag niet op z’n werk komt. Kan je daarna naar de abortuskliniek. Dat vuile leven dat hij in je gepland heeft maar eens uitroeien. Genocide plegen op zijn zaad. Hij heeft het verdiend, de rotzak.

Standaard