Verhaal #209 • Afgesproken thema: Sinterklaas

Stoombooty

Als ik aan Sinterklaas denk, denk ik aan tegenvallende cadeautjes.

Boekenbonnen, sokken, goedkope laptopspeakers of zo’n kookboek van Jamie Oliver waarin staat hoe je in vijftien minuten een lekker en gezond gerecht kunt maken, maar drie kwartier later ligt er een culinaire miskraam op je bord en dat bord was trouwens een sinterklaascadeau van drie jaar geleden. Ook denk ik aan al die erbarmelijke gedichten van mijn familie en hoe ze al zeker twintig jaar James op games laten rijmen. Ze gaan nooit voor Boheems, inheems of de gespierde Afro-Amerikaanse acteur Ving Rhames. Ook denk ik aan mijn autistische neef Marius, die nog steeds denkt dat de letter M chocoladeletters groter zijn dan de letter J chocoladeletters. ‘Haha! Mijn chocoladeletter is groter dan jouw chocoladeletter. Ik ben zo blij dat ik Marius heet.’ Veelal zeg ik dan iets over dat de m voor maagd of mongool staat en dan lachen we samen of hij gaat in zijn eentje huilen. Als ik aan Sinterklaas denk, denk ik ook aan Sinterklaas kapoentje en hoe mijn oom, een gepensioneerde geschiedenisleraar, ieder jaar weer uit gaat leggen wat een kapoen is. Een kapoen is een gecastreerde haan. Het blijft een merkwaardig kinderliedje. Maar als ik mijn ogen sluit en aan Sinterklaas denk, denk ik aan 3 december 2007. Mijn toenmalige vriendin, een gymlerares op een basisschool, had die dag Sinterklaas gevierd op haar werk en kwam thuis als Zwarte Piet. Wat volgde was een zorgwekkend en buitengewoon seksueel rollenspel. Ze was wit en zwart, een zebrapad van vlees en ik gaf me over aan mijn kersverse schminkfetisj. Vooral de geur van schmink maakte me bronstig, vandaar dat ik sindsdien met een grote boog om kinderfeestjes heen loop. Mijn toenmalige vriendin, laten we haar voor het gemak Xanandra Zelinda noemen, was gezegend met het lichaam van zo’n vrouw die figureert in de videoclips van hiphopartiesten. Ze had een meer dan solide hockeykont en met haar gigantische waterhoofdborsten hypnotiseerde ze menig heteroman. Natuurlijk heeft mijn huidige vriendin een veel beter lichaam dan Xanandra Zelinda, dat staat buiten kijf, maar Xanandra Zelinda mocht er wezen. Ze droeg haar sletterigheid als een Tark broek, maar op die dag droeg ze een maillot en ik had in die tijd al een joekel van een maillotfetisj. Een maillot is simpelweg net iets mysterieuzer dan een panty. Je ziet de vorm van de benen, maar je ziet geen huid. Het laat wat aan de verbeelding over en verbeelding is de belangrijkste erogene zone van de man. In mijn verbeelding had ze knieholtes en een moedervlek op haar rechterenkel, oooooo hoe fucking geil is dat? Seks hebben met een Zwarte Piet was een wonderlijk iets, want ik had niet alleen seks met mijn blanke vriendin, neen, ik had ook seks met een getinte man en dat merkte ik vooral aan zijn/haar uithoudingsvermogen. Afgelopen week zag ik Xanandra Zelinda winkelen in mijn straat. Ze was naar een rek broeken aan het kijken zoals alleen vrouwen naar een rek broeken kunnen kijken. Ze was in zes jaar minimaal negen jaar ouder geworden. Haar borsten hingen alsof ze zelfmoord hadden gepleegd en ook haar billen hadden een aanzienlijk deel van hun stevigheid verloren. Toch stapte ik op haar af, want zo ben ik nou eenmaal. Aardig. Ik zie vrouwen niet als een stuk vlees. Het gaat om de binnenkant. Xanandra Zelinda leek op een speklap. De moraal van dit verhaal? Fuck de moraal, maar een gecastreerde haan was nooit in zo’n ongemakkelijke situatie terechtgekomen.

Door: James Worthy
Dat schrijvertje. Lebowski, Top Notch, Playboy, SP!TS, JFK, James Worthy. Wat een Leven. Zwarte Sylvester. Nieuwe roman begin 2014.



Wie is gastschrijver?

Dat ben jij! Nou ja, als je een beetje handig met woorden bent. Jouw verhaal ook op de website van Schrijversgenootschap De (Voorheen) Lege Bladzijde? Stuur je beste werk naar info@schrijversgenootschap.nl en laat je lezen!
Standard